“Traballar da man do coñecemento e do sector”. Antón Luaces

26 Novembro 2023

Alfonso Villares, desde vai uns meses conselleiro do Mar da Xunta de Galicia, ven de dar coa pedra filosofal na que a alquimia baseaba os seus principios para chegar a solucións posibles. Unha pedra filosofal que, no que atinxe á pesca, existe en Galicia. E a ela sempre botan man os mariñeiros galegos para explicar ese certo desleixo no que vive a administración responsable da pesca e o marisqueo que nunca entende da alquimia que permite a pescadores e mariscadores vivir coa esperanza de solucións a problemas seculares. Esta alquimia ten nome: experiencia.

Alfonso Villares é veterinario e foi alcalde (algo básico para entender o que significa falar con quen sabe: a xente). Agora é conselleiro do mar, nunha entrevista publicada no xornal La Voz de Galicia, concorda nesa filosofía á que tantas veces recorre o profesional do mar cando reclama que “se fale coa xente” cando afirma que hai que combinar ciencia con experiencia: “Hai que traballar da man do coñecemento e do sector”,

Por fin, por fin alguén da administración pesqueira dí o que tantas veces reclama o sector. Só é necesario que o dito agora polo conselleiro do Mar se cumpra, porque as referencias a esta colaboración non son novas. É máis: existen acordos que falan de compromisos polos que o coñecemento se vincula á experiencia co obxectivo de, por exemplo, escoitar ao sector antes de que se aproben medidas correctoras que afectan a empresas pesqueiras e mesmo poden poñer en perigo postos de traballo. 

Contar coa experiencia dos mariñeiros pode e debe contribuir a estabelecer sistemas de explotación pesqueira concebidos desde o coñecemento, en moitos casos aplicado no día a día dos barcos de pesca que van na percura dun rendemento económico que non sempre

 se pode acadar. Como tampouco se pode producir a aplicación de normas de pesca que significan restrinxir a xa escasa capacidade de pescar que se lles permite aos barcos, sen ter a certeza de que reservas de tal ou cal especie se dispón. Por exemplo, o que acontece actualmente coas insoportables reducións na captura de cigala que a hai “a darlle polo zoco” (frase rotunda dun armador) ata o estremo de ter que guindar ao mar capturas non buscadas, asociadas a outras especies sí permitidas, cando no mar a experiencia dos pescadores evidencia que non hai motivos para aplicar esas restricións que as autoridades pesqueiras toman baseándose nos informes científicos.

De existir esa colaboración entre ambas as partes que o conselleiro Villares pon riba da mesa, esa cigala que se captura como especie asociada e que rematará morrendo a bordo dun pesqueiro ou de volta ao mar após ser caturada, podía rematar nas lonxas en subhastas que deran a posibilidade de ingresos a armadores e tripulantes da frota galega. 

Estamos a falar de ata 1.000 quilos de cigala que, nunha soa noite, moitas veces nun único lance, son izadas a bordo e posteriormente -máis ou menos deterioradas- devoltas ao mar porque non poden ser vendidas porque, disque, non hai reservas de abondo nos caladoiros,

De onde saen, logo, as que se pescan e que se traducen decote en 400 e 500 quilos guindados ao mar pola borda?.

Lamentable esta falta de colaboración. Esperanzador que todo un conselleiro reclame o traballo conxunto no mar do coñecemento e o sector.

A ver se desta soa a frauta. Aínda que sexa por casualidade. Seríoa de agradecer, conselleiro Villares.

Outros artigos

“O medo fala. Consecuencias” – Manuel Domínguez

O 26 de febreiro publicaba neste mesmo medio, sobre a ameaza de Donald Trump e as súas consecuencias, podería parecer unha opinión, pero non, non, está baseada en feitos. En ano 2004 cando os países bálticos liberáronse das garras comunistas das URSS e pasou a...

+

“Sociedad anestesiada”. José Antonio Constenla

Bienaventurado el que tiene una oportunidad y la aprovecha, es lo que debiópensar Juan Carlos Unzué, ex guardameta de Osasuna, Barça, Tenerife ySevilla, cuando en una jornada organizada en el Congreso de los Diputadossobre la ELA (enfermedad que le diagnosticaron en...

+

“Guardemos las lágrimas” – Manuel Domínguez

Guardemos las lagrima para tiempos que se avecinan, tiempos malos, malos tiempos trágicos. Si Donal Trump se libra, y se libra de los casos de juicio que tiene pendientes, saldrá elegido presidente, lo que quiere decir. En octubre de 2019, la Administración Trump...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

No son los ojos, son las miradas”. Manuel Dominguez

No son los ojos, son las miradas”. Manuel Dominguez

Pensamos, pensé, en la belleza de los ojos, hasta que un día cerca de casa, una pared me decía, ¡No, no son los ojos, son las miradas! Pensando en ello, cuánta razón, no son los ojos son las miradas, podemos ver en la película Los puentes de Madison, interpretada por...