
Iso din algúns que se dedican á política.
A miña opinión é todo o contrario e xustifícoo desta maneira, achegase solucións reais.
No meu horto teño un pozo de auga fresca e cristalina, o pozo do meu veciño está seco, darlle auga do meu pozo ao pozo do veciño non soluciona o problema de mañá, a solución sería que o veciño construíse outro pozo no lugar adecuado.
Desvestir un santo para cubrir outro non é a solución.
JFK o día da súa aceptación da presidencia dixo “non preguntes que pode facer o teu país por ti, pregunta que podes facer ti polo teu país”, pois ben hai cidadáns que pensan todo o contrario, canto camiños hai para que o Estado poida manterme.
Hai persoas que por certas circunstancias da vida ten dous traballos, lamentable, hai quen traballa de media 14 horas día, sen cobrar horas extras necesidades da vida. Desde a Administración do Estado debésese vixiar estes abusos de escravitude.
De igual maneira que hai persoas que se levantan ás 6 da mañá hai outros que ata as 11 non van ben.
O Estado, en lugar de pensar todos iguais, nunha maioría de coxos, todos seriamos coxos.
Hai que ir á igualdade de oportunidades. Crear condicións que cada cal puxese exercer a profesión á que aspira.
Non ten a mesma oportunidade un neno nado no pozo do tío Raimundo que un nado nas capital razóns obvias.
Segundo os datos recompilados por Eurostat, analizando as ofertas de emprego do sector de loxística e transporte necesítanse principalmente camioneiros, carretilleros ou repartidores. Nos empregos relacionados con construción albaneis, electricistas, operadores de guindastres, capataces, xefes de obra, enxeñeiros de camiños.
Promocionar a Formación Profesional, antigamente anos 70 chamábanse universidade laboral, de onde saían bos profesionais, crer condicións para o acceso a iso.
Traballe con honestidade desde os institutos, evitar o absentismo escolar, desde a escola ir potenciando as inclinacións do estudante, para potenciar a súa valía.
O que non queira traballar, que non coma é un aforismo bíblico derivado de II Tesalonicenses.
Segundo Lenin, “O que non traballa non come é un principio necesario no socialismo”.
Para que a maquinaria funcione cada peza do quebracabezas debe de traballar ao unísono, en concordancia.
Temos que auto responsabilizarnos, asumir a nosa propia responsabilidade, non podemos delegar en “papá Estado”, e ser dependentes diso, ser escravo da caridade da Administración, outra cousa diferente son os dereitos adquiridos como consecuencia da nosa contribución ao Estado.
Tristemente no reino dos cegos o chosco é o rei.




