“Diferenzas entre ver e mirar” – Manuel Domínguez

12 Outubro 2023

Ver significa “percibir” a través da vista. Vemos grazas á luz. Se tes os ollos abertos, entón percibes, ves, o que está diante dos teus ollos.

Mirar, en cambio, é dirixir a vista, os ollos, nunha dirección ou cara a un obxecto.

Vemos un oviño insignificante do tamaño da uña do teu dedo maimiño, poderiamos tiralo, pisalo ou ignoralo e deixar seguir o seu camiño, o que hoxe vemos é un pequeno ovo, pero non sabemos que será mañá se deixamos que siga o curso da vida.

Ese ovo mañá será unha eiruga, nada para uns e fermoso para outros, máis tarde converterase nunha crisálide, nada que nos diga, ou mostre interese, pero non sabemos que dese crisálide sairá unha fermosa bolboreta, que nos chamara a atención.

Con isto quero dicir que observamos a un neno duns 10 anos, tímido, retraído, ou un mozo de 16 anos, mais ben calado, introvertido, retraído e xulgamos o que hoxe é coma se iso indicase o futuro.

Estamos a ver o que hoxe é, non vemos o que será o mañá, o presente non sempre determina o mañá.
As mareas podemos controlalas, saber cando é a alta e a baixa, pero a persoa é un ser pensante, cheo de ansias, con capacidade de decidir.

“Eu son eu e as miñas circunstancias” José Ortega e Gasset.

Entón cambian as circunstancias da vida e velaquí que aquel neno tímido e retraído, hoxe é un empresario ou un actor de cinema, ou un político, cansado de dircursear en público.

Miramos, pero non vemos, isto que digo podemos observalo e se facemos memoria vemos o que eran e o que son, quen pensaría que aquel mozo ou aquela rapariga que se poñía vermello ao falar é hoxe quen admiro, pola súa valentía de superación.

Xa vemos aquel oviño insignificante, hoxe é esa bela bolboreta que nos chama a atención.

A vida, como as moedas ou as follas das árbores ten dúas faces, anverso e reverso, mentres vemos unha non podemos ver a outra, ou si, hai persoas que teñen o don ou a calidade de mirar o horizonte e esperar.

Porque non é o que es, senón o que serás. E es sendo.

Es o que es porque fuches.

Se hoxe é hoxe é porque houbo un onte, e esperamos o mañá.

Outros artigos

“El verdadero líder”. Alberto Barciela

​El viaje a España de Robert Prevost, convertido en el Papa León XIV por decisión de un concilio, ha trascendido la mera visita institucional para transformarse en un acontecimiento del espíritu. En Madrid, como lo hará en Barcelona y Canarias, ha emergido con nitidez...

+

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...