A presidencia semestral da Unión Europea outorga a España a ocasión de dar un paso decisivo na posta en vigor do Tratado de Nacións Unidas sobre a Conservación e o uso sostible da diiversidade biolóxica en alto mar (BBNJ, polas súas siglas en inglés). Este tratado tenta regular as actividades marítimas e garantir a protección da biodiversidade nos océanos, máis aló das das zonas económicas exclusivas (ZEE) de cada país. Este acordo marca o culmen de case que dúas décadas de traballo baseado no legado da Convención das Nacións Unidas sobre o Dereito do Mar.
Este compromiso estebelece que o 30% do alto mar sexa declarado área protexida a gran escala en 2030, e esixe, a máis, unha avaliación do impacto das actividades económicas na biodiversidade. Deberá ser ratificado por ao menos 60 Estados da ONU para a súa entrada en vigor, unha vez se complete a tradución xurídica que garante a uniformidade de termos en todas as línguas oficiais de Nacións Unidas.
Esto é, segundo o español Javier Garat , presidente de Europêche e secretario xeral de Cepesca, o que o sector defendeu “e coido que ten moito sentido. A pesca é a actividade máis regulada e bo exemplo de como se poden xestionar e protexer os ecosistemas mariños”.
Para o sector pesqueiro comunitario o compromiso dos países desempeñará un gran papel na proteción e o uso sostible de zonas que non están reguladas dabondo na actualidade, respectando e aproveitando o éxito da xestión pesqueira máis aló dos regulamentos da UE.
Con este paso márcanse as liñas competenciais administrativas das Organizacións Rexionais de Ordenación Pesqueira (OROP), xa que logo define o seu papel para garantir a conservación e o uso sustentable dos océanos mediante ferramentas de xestión en distintas zonas xeográficas e sustentadas no alcance das avaliacións de impacto ambiental, que se afortalarán no proceso de implementación.
Con estes pasos previos e dadas as espectativas de futuro abertas, as organizacións pesqueiras da Unión Europea, coa Comisión Europea en cabeza, deben xogar -baixo a presidencia española da Unión- un papel decisivo que garanta o futuro inmediato que a propia CE non poderá alterar por máis que o comisario Sinkevicius o pretenda. Porque falamos da ONU, e estas son outras palabras maiores.
