
Un amigo envioume unha reportaxe gráfica no que se visualiza a captura dunha cría de quenlla balea que, ao parecer, agonizaba no mar. Morto o escualo, os pescadores que o izaron a bordo procederon a abrir o seu estómago tratando de coñecer que lle provocaba a morte. Da “bolsa” estomacal puideron extraer varias bolsas de plástico que a quenlla inxerira e que, sen dúbida, foron as causantes da longa agonía do animal e, consecuentemente, a súa morte.
Son imaxes impresionantes que sobrecollen, mesmo, a aqueles que proceden a baleirar o estómago do escualo. Cheguei a contar ata seis bolsas de plástico de bo tamaño perfectamente situadas e, por tanto, ocupando un espazo vital do novo animal mariño. Supoño que impedirían a alimentación habitual da quenlla, enganado por uns plásticos similares a especies animais básicos no seu sustento. Pero isto parece non importar demasiado. O plástico segue chegando ao mar e os animais mariños son os primeiros en pagar coas súas vidas os excesos que os humanos cometemos en terra e na totalidade dos océanos da Terra.
Ata tal punto é así que as universidades de Exeter e Plymouth deron a coñecer un estudo resultado da análise de máis dun centenar de tartarugas mariñas do Pacífico, o Atlántico e o mar Mediterráneo, en cuxos estómagos localizaron microplásticos, unha epidemia que parece imposible erradicar.
Nas tartarugas do mar Mediterráneo é onde máis partículas de plásticos acharon. Proceden das pezas de roupa (principalmente do poliéster), pneumáticos, filtros de cigarros ou redes de pesca desintegradas. Pero ademais estes poden ter a súa orixe, apunta Greenpeace, en obxectos moito máis cotiáns como botellas, bolsas ou outro tipo de envases e envoltorios que usamos no noso día a día e que, unha vez no mar, vanse rompendo en anacos cada vez máis pequenos por acción do vento, a luz do sol ou a ondada.
Os cálculos realizados polos especialistas apuntan a máis de 170 especies mariñas en cuxo interior hai partículas -cando non bolsas enteiras- de plástico: desde baleas que acaban mortas nas nosas costas con quilos e quilos de plástico no seu estómago, ata as tartarugas mariñas que poden inxerir microplásticos e mesmo afogarse ao confundir as bolsas de plástico que flotan no mar co seu alimento favorito, as medusas.
Pero os terribles efectos dos microplásticos van máis aló da vida mariña: existen evidencias científicas de que se transfiren ao longo da cadea alimentaria e poden chegar ata os nosos pratos.
Ademais da acción cidadá para evitar o uso das bolsas de plástico e outros adminículos que os conteñan, as grandes empresas deben modificar tamén a súa produción reducindo a de plásticos dun só uso. A previsión para o ano 2050 apunta a que se cuadriplique dita produción.
En España decretouse a cobranza das bolsas de plástico que se fornecen en supermercados, tendas, farmacias etc.; pero a redución do uso delas é mínima e o que se conseguiu ata o momento non é senón o ingreso neses centros de cinco céntimos por cada bolsa expedida. o que beneficia á tenda ou supermercado sen lograr unha repercusión eficaz na redución do consumo das mencionadas bolsas de plástico. Posiblemente porque non queremos entender o dano que nos causamos a nós mesmos co uso e abuso das ditosas bolsas.
———
Un amigo me ha enviado un reportaje gráfico en el que se visualiza la captura de una cría de tiburón ballena que, al parecer, agonizaba en el mar. Muerto el escualo, los pescadores que lo izaron a bordo procedieron a abrir su estómago tratando de conocer qué le había provocado la muerte. De la “bolsa” estomacal pudieron extraer varias bolsas de plástico que el tiburón había ingerido y que, sin duda, fueron las causantes de la larga agonía del animal y, consecuentemente, su muerte.
Son imágenes impresionantes que sobrecogen, incluso, a aquellos que proceden a vaciar el estómago del escualo. He llegado a contar hasta seis bolsas de plástico de buen tamaño perfectamente ubicadas y, por tanto, ocupando un espacio vital del joven animal marino. Supongo que impedirían la alimentación habitual del tiburón, engañado por unos plásticos similares a especies animales básicos en su sustento. Pero esto parece no importar demasiado. El plástico sigue llegando al mar y los animales marinos son los primeros en pagar con sus vidas los excesos que los humanos cometemos en tierra y en la totalidad de los océanos de la Tierra.
Hasta tal punto es así que las universidades de Exeter y Plymouth han dado a conocer un estudio resultado del análisis de más de un centenar de tortugas marinas del Pacífico, el Atlántico y el mar Mediterráneo, en cuyos estómagos localizaron microplásticos, una epidemia que parece imposible erradicar.
En las tortugas del mar Mediterráneo es donde más partículas de plásticos han hallado. Proceden de las prendas de ropa (principalmente del poliéster), neumáticos, filtros de cigarrillos o redes de pesca desintegradas. Pero además estos pueden tener su origen, apunta Greenpeace, en objetos mucho más cotidianos como botellas, bolsas u otro tipo de envases y envoltorios que usamos en nuestro día a día y que, una vez en el mar, se van rompiendo en trozos cada vez más pequeños por acción del viento, la luz del sol o el oleaje.
Los cálculos realizados por los especialistas apuntan a más de 170 especies marinas en cuyo interior hay partículas -cuando no bolsas enteras- de plástico: desde ballenas que acaban muertas en nuestras costas con kilos y kilos de plástico en su estómago, hasta las tortugas marinas que pueden ingerir microplásticos e incluso ahogarse al confundir las bolsas de plástico que flotan en el mar con su alimento favorito, las medusas.
Pero los terribles efectos de los microplásticos van más allá de la vida marina: existen evidencias científicas de que se transfieren a lo largo de la cadena alimentaria y pueden llegar hasta nuestros platos.
Además de la acción ciudadana para evitar el uso de las bolsas de plástico y otros adminículos que los contengan, las grandes empresas deben modificar también su producción reduciendo la de plásticos de un solo uso. La previsión para el año 2050 apunta a que se cuadruplique dicha producción.
En España se ha decretado el cobro de las bolsas de plástico que se suministran en supermercados, tiendas, farmacias, etc.; pero la reducción del uso de ellas es mínima y lo que se ha conseguido hasta el momento no es sino el ingreso en esos centros de cinco céntimos por cada bolsa expedida. lo que beneficia a la tienda o supermercado sin lograr una repercusión eficaz en la reducción del consumo de las mencionadas bolsas de plástico. Posiblemente porque no queremos entender el daño que nos causamos a nosotros mismos con el uso y abuso de las dichosas bolsas.



