Escoitando e vendo a un gran número de participantes de faladoiros, en certos medios de comunicación audiovisual, como xeradores de opinión e como eles mesmos considéranse “salvadores da patria”, a algúns xéranos decepción e mesmo desconfianza sobre a súa imparcialidade e independencia cando defenden ao gobernante da súa mesma ideoloxía, a calquera prezo.
Cales son os retos do país, segundo eses tertulianos?. Cales son os problemas que merecen a atención das súas señorías, segundo eses personaxes? … . O referendo ou a independencia en Catalunya, o terrorismo de ETA, a unidade nacional…, claro que si, pero tamén terían que falar e xestionar un pouco máis sobre os motivos de que continúen os case tres millóns de desempregados, inscritos no SEPE ou as máis de dous millóns de familias en situación de exclusión social ou os case tres millóns de nenos desnutridos que viven actualmente en España, entre outras cuestións importantes e que si lles preocupa ao cidadán normal e corrente.
Non todos os españois poden gozar dun mes de vacacións retribuídas. Nin cear, fóra de casa, todas as fins de semana. Nin escaparse, cada mes á segunda residencia, preto do lago ou na montaña. Nin pensar en comprarse o último modelo do vehículo de moda. Moitos españois bastante teñen con preocuparse en poder chegar a fin de mes, ir pagando os alugueiros ou as hipotecas si como o resto de débedas e rezar para que non lles falte o traballo, aínda que este sexa precario e mal retribuído. Esta tamén é a realidade da outra España que madruga, por necesidade.
A mala educación, a falta de respecto, o insulto, a prepotencia, a soberbia e a chulería son os acenos de identidade dalgúns destes “salvadores da patria” ou tamén coñecidos como os “mercenarios dos faladoiros”.
