A política é un pouco complicada para moitas persoas que viven do seu traballo, sen ningún tipo de hipoteca ideolóxica nin favores cos que cumprir e render tributo por iso.
É pouco comprensible e aceptable, para unha parte importante da xente do común, que líderes da oposición española acudan aos órganos de Goberno da Unión Europea para falar mal de España, poñendo molestias para que non desembolsen os fondos europeos. Iso non é patriotismo. A iso chámase politiqueo de salón, ao estar máis pendente dos poderes económicos e mediáticos, que da xente e da cidadanía española.
Algúns deses grupos políticos da oposición cando se pasean polo estranxeiro dedícanse a falar pestes do goberno de quenda do seu país, considerándose como únicos salvadores da patria. Utilizan discursos, redes sociais e os poderes mediáticos para dinamitar calquera acción de goberno.
Desde o primeiro momento, e van alá catro anos, propuxéronse, cos seus insultos e mentiras, chegar ao poder sen pasar polas urnas nin importarlles os medios empregados.
En España, a dereita política, nunca impulsou nin desenvolveu ningún dereito fundamental e cando se instalan na nosa lexislación dedícanse a recorrer os dereitos ante o Tribunal Constitucional: ocorreu co aborto, a eutanasia, a lei de vivenda de Catalunya, a memoria democrática, o matrimonio igualitario, a lei de educación, a reforma laboral, a dependencia, a infancia, etc. .
