Demasiadas mulleres continúan sufrindo as consecuencias da violencia machista. Algunhas non chegan a denunciar por medo aos seus verdugos, mesmo chegan a asinar a separación ou o divorcio, por mutuo acordo, en sede xudicial para non prexudicar ao maltratador que se vai de rositas e mantén aberto o camiño para atopar a outra vítima inocente e volver a reincidir impunemente.
Todos coñecemos a mulleres que teñen que saír adiante como mellor poden, coas súas cargas familiares. Algunhas adicáronse ás tarefas do fogar e ao coidado dos fillos do matrimonio para daquela unha vez chega o divorcio, apenas recibir unha pequena pensión compensatoria, por parte da súa ex parella. Por certo, algúns machos alfa tratan de negociar coas empresas a cobranza dunha parte do salario fóra das canles legais ou ben traballan para empresas piratas a cambio de diñeiro negro e así ocultar os seus ingresos reais, prexudicando ao seu ex parella e aos seus propios fillos.
As secuelas psicolóxicas, que padecen moitas mulleres eternízanse no tempo, a pesar da axuda profesional. Quedan noqueadas e totalmente paralizadas para engancharse á vida, Angustias, ansiedades e depresións son algunhas das patoloxías máis frecuentes que as anulan como persoas, nais e traballadoras.
Calquera muller maltratada ten que seguir unha serie de protocolos para a súa rehabilitación. Non poden aconsellalas a que busquen un traballo inmediatamente ou outra nova parella. Tamén hai axudas económicas e habitacionais, se fose necesario, para que poidan saír do inferno que viviron, con total tranquilidade, evitando recaídas.
Por outra banda, tampouco podemos esquecernos de que non só sofren as mulleres, tamén os fillos son vítimas e necesitan atención desde os departamentos dos servizos sociais de base ou comunitarios, xunto coa colaboración da Consellería da Muller, Familia ou Benestar Social.
