Randear foi a ilusión de millóns de cativos en todo o mundo. En Galicia, os nenos randeabamos na póla dunha maciñeira, na randeeira que facIa o pai de algún membro da cativería nas súas horas libres ou, xa para nota, nas que instalaban os feirantes en prazas ou lugares axeitados durante as festas do patrón ou a patroa do pobo, vila ou aldea.
O caso é que, quen máis, quen menos, randeaba cando e como podía. Cousa de nenos.
Pero o que randeou esta semana o secretario xeral do PS de G., Valentín González Formoso, ben merece ser expresamente citado e todo porque, aproveitando a súa visita o xoves, 21 de xullo, á planta de Stolt Sea Farm ubicada na parroquia carnotana de Lira, malia ter sido recibida con desconfianza c ando se instalaba no lugar, é hoxendía (Formoso dixit)“unha das máis importantes do sector piscícola a nivel europeo”.
O líder dos socialistas galegos aproveitou a visita para reclamar para Galicia a competencia da xestión do dominio público marítimo-terrestre e defender a continuidade das empresas do sector mar-industria radicadas na costa “polo seu carácter estratéxico e como centro de xeración de emprego”, salientando ao mesmo tempo que a pesca “é un dos sectores estratéxicos a protexer” dada a súa condición de “centros de xeración de emprego no ámbito rural”.
Non teño moi certo que o dito por González Formoso non chegue a colidir cos plans de futuro que o seu partido está a deseñar para esa zona marítimo-terrestre española á que el se referiu e contra a que xa se teñen expresado diversos colectivos representantes do sector conserveiro. En calquera caso será o seu problema ou unha cuestión que solucionen entre o secretario xeral galegp e o presidente do Goberno que promove cambios nese eido marItimo-terrestre. Pero englobar no sector pesqueiro a empresas como a visitada o xoves que, dixo, “necesariamente teñen que estar no dominio público marítimo-terrestre” cando debe saber que un amplísimo sector da pesca está en contra das piscifactorías polos nocivos efectos que estas causan no mar e, polo tanto, á pesca da que verdadeiramente viven milleiros de galegos -homes e mulleres-, chama a atención, como mínimo. Porque dou por feito que o secretario xeral dos socialistas galegos coñece perfectamente que unha piscifactoría non é unha conserveira, ao igual que esta non é unha fábrica de fariña de peixe, por máis que cada unha delas precise -máis ou menos- estar ubicada na polémica zona marítimo-terrestre que Formoso tan alegremente cita. Como tamén sabe que o sector pesqueiro galego, sendo moito máis importante no eido económico-social que o piscícola, non está a ser tratado do mesmo xeito ca este. E, se por riba, o secretario xeral dun partido político galego reclama para a industria piscícola unha maior atención, que deixa para o sector estrativo?. Máxime nestes momentos, cando máis apoio necesita, e cando moitos postos de traballo -ao igual que barcos- están sopesando ps pros e os contras de sed manter a frote.
Os mariñeiros galegos non pensan o mesmo. E supoño que o secretario xeral dos socialistas españois -e presidente do Goberno- tampouco- .
Randear todos randeamos alguna vez. É certo.
