“Vento que non move muiños”. Antón Luaces

02 Xuño 2022

 A inquedanza entre os mariñeiros polos efectos que na pesca e o marisco causan ou poden causar os parques eólicos a instalar, segundo todas as previsións, na costa galega, vai a máis canto máis se avanza no deseño deses mastodónticos “muíños” que, con case que total seguridade, van ubicarse na beiramar das provincias da Coruña e Lugo.

Hai como unha gran colisión entre a comprensible necesidade do recurso eólico mariño, e a indubidable dependencia que Galicia ten do mar como fonte de vida económica e social para non menos de 40.000 persoas que, directa ou indirectamente, viven do seu traballo como mariñeiros pescadores e marisqueiros.

A maior abundamento, non entenden que, vivindo do mar e pensando que a vida familiar se desenvolve en terra, estean nun sinvivir cavilando no daño que os parques eólicos van causar a amplas zonas de pesca litoral, constatando no día a día que, en favorables circunstancias de vento en terra, os aeroxeradores instalados na práctica totalidade dos montes galegos visibles desde o mar permanecen parados, nunha especie de folda de aspas paradas que, de aproveitaren a forza do vento, acadarían respostas moi beneficiosas para a econo,ía e a rendibilidade deses parques que tanto lles inquedan.

Acaso non sirven os muíños para abaratar os custes da enerxía eléctrica que xeran?. De non ser así, para que se fala do aproveitamento do vento no mar por medio dos tan publicitados parques eólicos?. Por que levan meses calados os responsables deses anunciados parques e mesmo os do Goberno central e os da Xunta en relación coas eólicas mariñas galegas?. Que hai de se curar en saúde cando se fala do alto grao de prexuizos que os aeroxeradores causan na pesca e o marisco e que tamén inciden ou poden incidir en importantes zonas de desove pesqueiro de peláxicos moi estimados no sector pesqueiro das citadas provincias da Coruña e Lugo?.

Apoiar as enerxías renovables non vai ser doado entre a xente do mar. Non hai argumentos que sirvan para exercer responsablemente ese apoio reclamado. Un aeroxerador parado é unha imaxe que, desde o mar, non convida precisamente a comprender o interese das empresas e os gobernos. Sobre todo cando, como dicía anteriormente, os muíños permanecen estáticos. É dicir, sen xerar enerxía.

Outros artigos

“Rodar e rodar”. Carlos Moledo

Recordarán los lectores que hace apenas quince días Galicia estaba inmersa en unacaloradísimo debate socio-político planteado por múltiples formaciones políticas, algunas yacasi extintas a día de hoy, al menos hasta dentro de cuatro años. Dichos partidos políticos,...

+

“La Luna y yo”. Manuel Dominguez

Antes de ser Luna para los romanos, era Selene para los antiguos griegos, sea Luna o sea Selene, siempre le tuve admiración, respeto, aprecio, la valore y la valoro en lo suyo que es mucho, No solo canto de poetas, de enamorados, que también. Desde la terraza veo...

+

“Rueda, en el punto cero de su Gobierno”. Juan Salgado

Los cuarenta diputados conseguidos por Alfonso Rueda el 18-f se sitúan en el justo medio de lahorquilla que, desde Fraga en 1981 hasta hoy, ha marcado el devenir electoral gallego en unoscomicios autonómicos. Desde la punta más alta en los 43 escaños obtenidos por...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Los exégetas de fuera”. José Castro López

“Los exégetas de fuera”. José Castro López

Andan muchos exégetas interpretando lo que pasó en Galicia en las elecciones del 18-Fy no reparan en las explicaciones más sencillas que suelen dar las mejores claves parainterpretar los resultados.Así, la mayoría absoluta del PP no fue debida a que sus votantes se...