“Non morre, cambea para seguir vivindo”. Antón Luaces

Un medio de comunicación escrito como é “El Correo Gallego”, nádo en Ferrol e posteriormente trasladada a súa sede  a Santiago de Compostela, vencellado  dende vai case que un século e medio á comarca do Barbanza -nomeadamente a Ribeira, Noia, A Pobra, Muros..- vive estes días a súa despedida da actual situación económica que o conduciu á vía xudicial para que o Xulgado do Mercantil número 2 da Coruña procedera a declarar esta histórica cabeceira  – Editorial Compostela- en concurso de acreedores.

Máis de 70 famiias dependen nestes momentos deste xornal  no que, a mediados dos anos 70 do século pasado, tiven a oportunidade de vivir experiencias inesquecibles xunto a  tres membros da familia Alvite (neto, sobriño e fillo), Luis Pousa, Pepe Couselo, José Luis Gómez, Juan María Gallego Tato (director), José Manuel Rey Nóvoa (administrador e posterior director) e un longo etc., no que entra o que durante moitos anos foi correspondente dese diario en Ribeira Antonio Ben-Rey Regueira (“Ferio”).

Eran, aqueles, tempos de cambios: morre Franco e nace un brioso momento de transformación nos medfios de comunicación, no que a familia Barreras, propietaria do xornal, chegou a ter representación en Cortes por Alianza Popular.

Lembro que celebramos todo o cadro de persoal o primeiro centenario do Correo á veira do Sar, onde cada quen amosou a súa esperanza no futuro e o desafío que este implicaba para cada un de nós no seo da familia do Correo. Mais ninguén podía cavilar naqueles momentos que chegaría aquel benquerido xornal a circunstancias como as que agora mesmo pasa, após o feito de que moitos dos traballadores e xornalistas mesmo tiveran que renunciar a  parte dos seus salarios. Grazas a este feito a cabeceira do Correo mantívose activa ata hoxe e malia os problemas surxidos a cotío para  aboar os salarios do persoal.

“El Correo Gallego” segue a ser un dos grandes referentes do xornalismo galego e ewtou ben seguro de que a nova empresa que se vai facer cargo del, saberá encamiñalo de xeito  tal que, acadando o incremento de lectores, atope tamén o vieiro económico que lle permita un tránsito feliz no mundo duro e difícil da comunicación escrita.

Moita sorte.