“Miradas do imperio”. Xulio Xiz

08 Xuño 2022

Esta Semana, a cidade de Lugo experimenta esa especial transformación chamada Arde Lucus, na que se revive o noso pasado romano, como se as pegadas romanas que perduran debaixo de calquera dos nosos pavimentos, provocaran un síndrome contaxioso de romanidade e dos castrexos que se opuxeron aos romanos defendendo a súa terra.

    A cidade está invadida por construcións en madeira, que poden ser campamentos, talleres, asambleas, senado, maquinaria romana… e de cando en cando retumban tambores ensaiando porque todos queren desfilar harmonicamente, ao ritmo da música guerreira.

    E coincidindo coas festas do Arde Lucus, na sala de exposicións da Xunta en Lugo vense de abrir a mostra pictórica chamada MIRADAS DO IMPERIO na que o pintor, arqueólogo, especialista en arte, de Betanzos, Alfredo Erias retrata corenta emperadores e emperatrices de Roma, coas efixies que deles se conservan en diversos museos de toda Europa.

    Erias, que foi Director do Museo das Mariñas e do Anuario Brigantino, recentemente xubilado, investigou na historia dos emperadores e pintounos coa efixie coñecida, co talante do que a historia conta deles, constituíndo unha lección de arte que o autor completa con historia de cada retratado e retratada, onde aparece o mellor de casa e tanto se mataban entre irmáns para ser emperador, podía a garda pretoriana proclamar ao  máis xeneroso, e son excepción os que morreron na cama de morte natural.

    [FOTO2] Desfilan diante dos nosos ollos Nerón ou Caracalla, Septimio Severo ou Trajano, Adriano ou Cómodo…Tamén, claro, Claudio, o que coñecimos en “Yo, Claudio”, Messalina e Cleopatra, con cara de xitana, encargándose o autor de lembrar que “xitana” ven de “exiptana”, o que era Cleopatra.

    Abren e pechan a exposición as reproduccións de dúas estelas preromanas atopadas no concello de Lugo, en Crecente e Adai, que se gardan no Museo Provincial e representan familias nobles ou poderosas  plasmadas para a historia, e que Alfredo Erias quixo resaltar.

    Na inauguración estaba presente Felipe Arias Vilas, arqueólogo, amigo do pintor, que gobernou con singular acerto o Museo do Castro de Viladonga, e que no seu día foi o descubridor da Estela de Adai.

    Todo o mes de xuño podemos disfrutar da compaña das efixies dos gobernantes do imperio máis poderoso da terra, dos que somos herdeiros. Porque moito loubar agora aos castrexos que vivían aquí, fronte aos  romanos, que gañaron a sangue e lume, e cruzáronse cos castrexos que quedaron… Se me apuran, os retratos que se ven na exposición da Xunta de Galicia veñen ser, xeneralizando, os retratos dos nosos “primeiros pais”.

Outros artigos

“El verdadero líder”. Alberto Barciela

​El viaje a España de Robert Prevost, convertido en el Papa León XIV por decisión de un concilio, ha trascendido la mera visita institucional para transformarse en un acontecimiento del espíritu. En Madrid, como lo hará en Barcelona y Canarias, ha emergido con nitidez...

+

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...