Un pai de familia leva uns meses comendo todos os días bocadillos de salchichas. Non ten traballo, é un parado de longa duración, é relativamente novo e sen prestacións. Coméntame que prefire pasar fame e que os seus fillos, menores de idade, e a súa esposa poidan comer tres veces ao día. O problema xorde cando ten que acudir ao servizo de urxencias médicas e dinlle que está a piques de sufrir un infarto de miocardio, pola mala alimentación.
A outro pai de familia termináronselle os 426 euros da Renda Activa de Reinserción (RAI). Coméntanlle na “oficina de desemprego” que ten que esperar un once meses e estar inscrito como demandante de emprego e logo volver solicitar dita prestación. Pregúntame que pode facer e o único que lle podo aconsellar é que solicite a RISGA, ou o IMV, ao obxecto de que lle poidan garantir os recursos económicos mínimos para a súa subsistencia. O problema é que terá que esperar uns tres ou catro meses, con sorte, antes de que llo resolvan.
A outro señor, “obríganlle” a que realice unha procura activa de emprego. Coméntame que necesita elaborar un currículo para presentalo, en polo menos tres empresas. Non ten estudos primarios, nin sabe ler nin escribir. Actualmente continúa percibindo a RISGA. Neste caso habería que impartirlle formación para facilitarlle un mellor acceso ao mercado laboral.
Estas tres persoas acudiron, o mesmo día, en busca de axuda para alimentos, por problemas hipotecarios e laborais. Viven e residen na comarca do Barbanza, non son do Sáhara nin de Senega, nin de ningunha perdido tribo da selva do Amazonas.
