“Querela criminal contra o patrón (e o seu sobriño) do Villa de Pitanxo”. Antón Luaces

Entrementres a Garda Civil de Pontevedra prosegue coas investigacións sobre o proceso aberto polo naufraxio en augas de Terranova do arrastreiro marinense Vila de Pitanx,- no que pereceron 21 dos seus 24 tripulantes na mencida do pasado 15 de febrero- as familias das vítimas desta traxedia preparan todo o necesario para, na vindeira semana, presentar unha querela criminal contra o patrón de buque, Juan Padín, e o seu sobriño, Eduardo Rial. Coidan os querelantes que existen indicios da existenza de 21 homicidios por imprudencia, delictos graves contra a saúde dos traballadores, falsidade documental e encubrimento.

Boa parte desta listaxe de feitos podería ter relación coas supostas contradiccións existentes entre as declaracións do patrón e o seu sobriño co declarado na comandancia da Garda Civil de Pontevedra polo mariñeiro ghanés Samuel Koufie, que se mantivo -ata o seu salvamento- en pantalóns vaqueiros durante cinco longas horas na balsa salvavidas tentando que a auga que había a bordo desta non lle superara o nivel dos xeonllos, cousa que el mesmo opinaba foi a que lle salvou a vida.

Foron estas contraditorias declaración dos tres únicos sobreviventes as que induciron á Audiencia Nacional a encetar esta investigación que leva á apertura dunha causa sobre un presunto delicto de homicidio por inprudencia por cada un dos 21 mariñeiros finados e mesmo contra os dereitos dos traballadores.

Turrando do fío no caso, as familias deses 21 tripulantes reafírmanse na necesidade de coñecer as causas que motivaron o afundimento do Villa de Pitanxo e tirar conclusión para que “nunca máis se repitan este tipo de naufraxios” . E todo porque tampouco concordan aquí as declaracións do patrón e o seu sobriño (as únicas persoas das rescatadas con ou sen vida que levaban posto o traxe de supervivencia) e o mariñeiro africano, Samuel Koufie, segundo cuxo testemuño nese momento do naufraxio non se escoitou a orde de se poñer a devandita roupa de sobrevivencia, o que leva a pensar que ou ben non escoitou o que o patrón dicía ou que este nunca tal cousa dixo.

Por outra banda, unha empresa norueguesa ofreceu ceder á Xunta de Galicia equipos de busca e localización do pecio do Villa de Pitanxo. En concreto, un robot e un sónar de barrido lateral a empregar no caso de que, finalmente, se autorice baixar ata o lugar no que se atopa afundido o buque con, supostamente, os corpos dos mariñeiros non rescatados no seu interior.

No caso de que se acepte ese ofrecemento, a Xunta asumiría o custo da recollida e entrega deste material, co compromiso firme de que o Goberno central aporte o buque a utilizar durante a operación a desenvolver nos meses de verán a unhas 250 millas da illa de Terranova.

Antes de que o Executivo de Galicia presente ao Goberno español este posible acordo, tal cuestión sería formulada  pola Xunta ós tres partidos (PP, BNG e PSdeG-PSOE) que conforman o arco parlamentario galego.

Compre sinalar que os Servizos de Salvamento Marítimo Español, o IEO, a Armada española e outras empresas privadas existentes en España, dispoñen de todo ese material ofertado pola empresa norueguesa. O que se descoñece é o motivo polo wue non se pon ao dispor da investigación.