“Inxurias” – Manuel Domínguez

26 Maio 2022

O PSOE permite a tramitación da lei para despenalizar as inxurias á Coroa.
A proposición saíu adiante con 145 votos a favor, 111 en contra e dúas abstencións.
O Senado aprobou este mércores a toma en consideración dunha proposición de lei para despenalizar as inxurias á Coroa e as aldraxes a España a proposta de ERC e EH Bildu grazas aos votos favorables do PSOE e co rexeitamento frontal do PP e Vox.
Ese día poderanche chamar fillo de pai descoñecido, que xa non será delito, canto valerá a honra?
De saír aprobado, entón serei libre de inxuriar ao presidente do Goberno, á súa nai e ao seu avó. Cousa que non usar esa liberdade, xa que a considero denigrante, vergoñosa e diría da miña moi pouco como persoa.
A inxuria (do latín “iniuria”, “ofensa” ou “agravio inferido a unha persoa”) ou libelo é toda expresión proferida ou acción executada en deshonra, descrédito ou menosprezo doutra persoa. É considerada, en Dereito Penal, un delito contra a honra ou a boa fama, contemplado na maior parte das lexislacións.
Razón mais que suficiente para que dimita o Goberno e todo o parlamento, non se pode tolerar, a difamación, mañá pódese utilizar contra ti, se contra ti querido amigo ou amiga que me les, pódese utilizar contra a túa filla, dáste conta o que pode ocorrer?
“Ao rei a facenda e a vida hanse de dar; pero a honra é patrimonio da alma, e a alma soa é de Deus”. Calderón da Barca.
Isto da honra vai quedar para o recordo, nesta sociedade de chafalleiros, é tanta a miseria que sae a superficie, que un día non veremos o sol.
Que lonxe fan quedar aquel tempo en que un campesiño compraba un becerro e cun apertón de mans asinábase o contrato, que afastado aquel tempo que un home valía o que valía a súa palabra.
Despenalizar as inxurias á Coroa e as aldraxes a España a proposta de ERC e EH Bildu. Estes Eles teñen tan pouca vergoña, dignidade que lles é igual o que digan deles
Podía utilizar a palabra escatoloxía, que é moi fina, pero direi o que sinto, a mesma, máis vulgar Ímonos á merda!.


Outros artigos

“El verdadero líder”. Alberto Barciela

​El viaje a España de Robert Prevost, convertido en el Papa León XIV por decisión de un concilio, ha trascendido la mera visita institucional para transformarse en un acontecimiento del espíritu. En Madrid, como lo hará en Barcelona y Canarias, ha emergido con nitidez...

+

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...