“Nubes de chumbo no sector pesqueiro” – Antón Luaces

O ministro de Agricultura, Pesca e Alimentación, Luis Planas, ten nas súas mans a sustentabilidade da pesca. Así o dixo a este xornal o presidente da Federación Nacional de Confrarías de Pescadores, o burelense Basilio Otero.

O secretario xeral de PescaGalicia, Torcuato Teixeira, coida que o acordado o martes no Consello de Ministros foi “unha gran decepción. Unha das medidas era topar o prezo do combustible para darlle seguridade ás empresas pesqueiras, e non se adoptou. O Consello foi un pouco de postureo, mais para o sector pesqueiro é unha decepción. A bonificación da seguridade social sería válida de se manter polo menos ata finais de ano, senón é unha moratoria que se terá que pagar máis tarde!.

O ribeirense José Antonio Pérez, presidente da Federación Galega de Confrarías é rotundo cando afirma que “Non queríamos axudas, senón que retiraran os impostos. As axudas acordadas son insuficientes: pedíamos un mínimo de 35 céntimos de bonificación en litro de combustible, e os 20 que ofertan non valen para nada”.

Malia todo, de momento non se fala de amarre da frota. Esta segue a pescar, non se sabe exactamente ata cando. Pero as confrarías -que celebrarán esta fin de semana unha asemblea telemática- van concentrarse este sábado en Madrid.

Se para os medios de comunicación radicados en Madrid, Luis Planas é o mellor ministro de Pesca que España podería ter, o sector pesqueiro -supostamente máis coñecedor do que se “coce” no mar- non cualifica tan alto, nin moito menos, a xestión ministerial, en cuxas mans deixa o presidente nacional dos pósitos a sustentabilidade dun sector do que agora mesmo dependen 7.000 barcos que son os que subministran de peixe e marisco os mercados de toda España.

Onde está a desconexión? Probablemente nas bonificacións do carburante. As que se outorgan dende o Goberno non son as que demanda o sector, e os 68 millóns de euros aprobados o martes para reducir os efectos do incremento dos carburantes non chegarían para nada se a frota amarra nos portos e deixa, polo tanto, de pescar e coa xente no paro.

Desconexión, xa que logo. E aínda que as pantallas non van a negro, como na televisión, o ceo vai sendo cada vez máis de chumbo no panorama pesqueiro galego e nacional.