Todos coincidimos no diagnóstico. Vivimos momentos con certas dificultades, non maiores que noutros tempos, por determinadas circunstancias extraordinarias como pode ser a Pandemia da COVID-19 e agora, máis recentemente, o conflito bélico, guerra ou invasión en pleno corazón de Europa.
Non podemos esquecernos de que temos que saír adiante pero non a calquera prezo. Non poden pagar as consecuencias da crise económica e social, os de sempre: familias humildes e traballadores modestos, máxime coa enorme desigualdade social que xa existe no noso país, ocupando o segundo posto entre todos os membros da Unión Europea.
Hai que blindar o Estado do Benestar, garantindo as prestacións sociais e os servizos públicos esenciais, que non poden servir de moeda de cambio. Hai que entender o mundo económico como un conxunto e non unicamente enfocando o problema por sectores produtivos porque as consecuencias, maiores ou menores, afectan a unha gran maioría de cidadáns.
Tratar de pór freo aos privilexios, á usurería e á especulación de certas grandes empresas e oligopolios que chegaron a pór en xaque ao goberno e ao propio Estado. Os diferentes gobernos, central e autonómicos, teñen que adoptar medidas valentes pensando no futuro do país e non nos custos electorais.
