“Agradecer e compartir”. Sara Franco Patiño

02 Xaneiro 2022

Sara Franco Patiño é Educadora Social Cáritas Parroquial de Riveira:

Do tempo que levo exercendo a miña profesión en Cáritas podería destacar moitas iniciativas e intervencións que realizamos acotío. Podería entrar nunha serie de reflexións profesionais e técnicas, as cales seguro que resultan moi interesantes, pero das que me apetece profundizar noutra ocasión. Hoxe, polos tempos e datas nas que vivimos, gustaríame resaltar certos momentos do día a día, esas duas ou tres palabras que decimos inconscientemente, ou os actos que realizamos desinteresadamente e que realmente non somos conscientes do impacto que pode ter na outra persoa.
Na miña rutina diaria, relacionome con diferentes perfís e problemáticas: persoas que precisan ser escoitadas, con diferentes demandas, con diferentes vidas. Persoas que acuden á nosa entidade a expoñer dúbidas, ou a facer donativos. Económicos, ou en especias. E como na miña casa me ensinaron que hai que agradecer ó que nos provén, e porque dende ben pequenos nos ensinan que é de ben nacidos ser agradecidos, sempre procuro contestar cun “grazas” dende o corazón. E polo xeral, a resposta sempre é “non, grazas a vos, pola labor que facedes”.
Polo que hoxe quero aproveitar para agradecervos cunhas poucas palabras a todas as persoas que aportades o voso gran de area á nosa labor, da forma que sea. Para axudar a quen o precisa fan falta que se xunten diferentes variables. Querer axudar tamén é unha forma de colaborar, valga a redundancia, porque para facer esto temos que contar con outra parte ainda máis importante: ter intención desinteresadamente.
Ter intención de axudar ó próximo, de abrirlle portas, de ofrecerlle oportunidades que non perpetúen a súa situación. Pese a que cubrir as nosas necesidades de alimentación e abrigo é imprescindible e primordial, a maior parte das veces que unha persoa manifesta as súas necesidades estas requiren de algo máis valioso que escasea na realidade que vivimos: o tempo. O tempo de calidade, de escoita, de acompañamento, de entendemento, de desafogo, de compartir. Tempo no que as prioridades se poñen en orden, no que cedemos e regalamos algo que non se nos pode devolver. Pero tamén tempo no que crecemos, maduramos, cambiamos, e experimentamos. E por todo isto, aproveito para agradecer a todas as persoas que conforman o noso voluntariado, ás que dedican horas e horas ó longo do ano, ás que nos ofrecen as súas mans en momentos puntuais, ás que facilitades que as novas propostas salan adiante, por sempre estar dispostos a ofrecer o máis valioso que temos ás persoas que máis o precisan.
Grazas, grazas e grazas.

Outros artigos

“Villa de Pitanxo: quen minte aquí, señoría?”. Antón Luaces

Case que dous anos despois do naufraxio en Terranova do arrastreiro de Marín "Villa de Pitanxo", seguen as contradicións nas declaracións do patrón e un sobriño deste, as da casa armadora Nores, e un mariñeiro ghanés, tripulante do buque afundido a cuxas teses se...

+

“El Puerto de Ferrol, faro de la energía verde”. Alberto Barciela

La Autoridad Portuaria de Ferrol-San Cibrao impulsa un proyecto para la instalación de renovables y el suministro eléctrico a las empresas vinculadas a su actividad La iniciativa implica una inversión de al menos 35 millones en cinco años y ya ha sido preseleccionada...

+

“Suicidios”. Manuel Domínguez

Alfonso? lleva un año sin trabajar, excelente esposa y dos retoños que le adoran. Sabes que soy incapaz de mantener relaciones afectivas con mi esposa, ella es una reina que no me la merezco, ni una mala palabra, ni un reproche, la niña 8 añitos una preciosidad, él...

+

“Villa Pitanxo” – José Manuel Pena

Continúan as investigacións, informes periciais, declaracións de testemuñas e actuacións xudiciais sobre a morte de 21 tripulantes do buque galego Villa Pitanxo. Un accidente marítimo que podería ter como responsables, tanto civil como penalmente, á empresa armadora e...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“¿Quieres que te diga la verdad? Depende”. Manuel Dominguez

“¿Quieres que te diga la verdad? Depende”. Manuel Dominguez

Esa verdad que me vas a decir es algo que te alegra el día a ti y a mí me hace daño, esa verdad es desconocida para mi o yo ya la conozco. Mas que verdad es un sincericidio. Si vas a hablar de mi alopecia te diré tengo espejo, me veo cuando lavo los dientes, por...