“O imposto dos pobres”. José Antonio Constenla

15 Novembro 2021

A inflación é un imposto que prexudica aos máis pobres, porque consiste en que co mesmo diñeiro cada vez pódense adquirir menos bens e servizos e os aforros redúcense á vez que aumenta o custo da vida. Ao longo da historia isto traduciuse en desigualdade, estancamento social e pobreza.
No noso país, os prezos son xa un 5,5% máis altos do que eran hai un ano, o que supón o maior incremento do índice de Prezos de Consumo (IPC) desde 1992, facendo que a media de 2021 sitúese no 2,5%, moi por encima da expectativa do 0,9% que prognosticou o Goberno e do obxectivo de estabilidade de prezos do 2% marcado polo Banco Central Europeo. Este dato é peor do esperado pola maioría dos expertos e súmase aos funestos vaticinios do Banco de España, que prevé un novo máximo en novembro.

A orixe do problema está na alza dos prezos da electricidade e en menor medida de carburantes e gas. Isto sucede polas présas á hora de executar unha transición enerxética prematura que renuncia á enerxía nuclear e aposta polas renovables, cando estas son aínda incapaces de cubrir as necesidades dunha economía desenvolvida como a nosa.
Se a subida do IPC é mala para todos, para os países máis endebedados é peor, por tanto, para España, que lidera a clasificación de déficit e débeda, a súa posición é singularmente vulnerable.
Xunto ao crecemento e ao emprego, o control da inflación é un dos principais obxectivos económicos, polo que non parece o mellor momento para os experimentos socialistas de Pedro Sánchez e Yolanda Díaz, empeñados en sementar
de bombas a economía española. Así, o acordo para revalorizar as pensións conforme ao IPC, sen pacto de sustentabilidade, a subida do 2% do soldo dos funcionarios e derrogar a reforma laboral para empoderar aos
sindicatos, soa a chiste macabro e volve insostibles uns Orzamentos xa de seu irresponsablemente expansivos.
Crecemos moi por baixo do previsto, o que non pasa desapercibido en Europa, que dificilmente tolerará que sigamos mirando para outro lado, coma se esta crise non fose connosco, porque o endebedamento español non se produce
só á conta do futuro nivel de vida dos nosos mozos, senón tamén do resto dos mozos europeos.
O horizonte é negro e o Goberno das dádivas electoralistas a funcionarios, novos e pensionistas, ten que deixar de actuar en función das súas fantasiosas previsións e descender á realidade. As súas políticas asistencialistas e populistas
non serven para avanzar cara a unha sociedade máis inclusiva, menos desigual e con máis oportunidades, senón que precisamente só castigan aos que menos teñen, que ven como cos seus soldos non chegan a fin de mes.

Outros artigos

“Unha de ameixa roubada”. Antón Luaces

Está visto: seis mil euros non é o valor real da cría de ameixa roubada aos mariscadores do pósito de San Antonio, en Cambados, porque a ameixa substraída da batea de preengorde podería multiplicarse por tres ou catro en base ao resultado dos plans de semente que...

+

“Los menores inmigrantes”. José Castro López

La inmigración es responsabilidad del Gobierno, pero su única política conocida fue lasobreactuación que montó en Valencia en 2018 para recibir al Aquarius. Desde aquel“golpe de efecto” no se conocen medidas gubernamentales razonables para enfrentarse aeste...

+

“El fútbol es algo más” – José Antonio Constenla

¡Gooool! Ese es el cántico que se ha escuchado prácticamente en todas las calles de España. El “¡Yo soy español, español, español...!” ha retumbado en todos los rincones del país cuando el árbitro señaló el final del partido que nos ha convertido en reyes de Europa. 4...

+

“España”. Alberto Barciela

España se hace grande con lo aparentemente sencillo. Entonces deja de ser una Europa periférica que arrambla con esa idea de que el continente termina en los Pirineos, para reivindicarse como la tierra conquistadora, que acobijó a todas lAs culturas, que se embebión...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Cuando los socios no apoyan al Gobierno”. Arturo Maneiro

“Cuando los socios no apoyan al Gobierno”. Arturo Maneiro

Cuando las materias que pretende conseguir o las normas quequiere aprobar no les favorece de forma clara -no sacan nada enlimpio, no hay más poder o más dinero-, los socios de investidurade Sánchez no lo apoyan; entonces, leña al PP.En estos casos, los ministros y...