“Neos”. José Antonio Constenla Ramos

30 Novembro 2021

Hai uns días promovido por Jaime Mayor Oreja vía a luz en Madrid a plataforma NEOS (acrónimo dos puntos cardinales, norte, leste, oeste, sur), unha alternativa cultural que desde a sociedade civil busca reivindicar e defender
os principios do humanismo cristián, xerme da nosa civilización occidental. Hoxe máis que nunca atacados desde a ideoloxía dominante que se nos pretende impoñer sen posibilidade de disidencia. Estes ataques buscan desde múltiples frontes, substituír, substituír e subverter a orde social. Detrás da crise que vive a nosa sociedade, non se atopa no esgotamento do noso modelo, senón a imposición dun proxecto cultural totalitario baseado nun
relativismo extremo, no que os conceptos do ben e do mal non existen.
O duelo entre dereita e esquerda pasou á historia, porque como escribiu Pérez Galdós aplicado á convulsa España de entón: hai tempo que se quedou vello o debate entre aristócratas absolutistas e burgueses liberais. Desde Gramsci sabemos que a revolución social non se fai nas rúas, nin nas fábricas, nin asaltando parlamentos, nin con golpes de estado. A verdadeira revolución líbrase na batalla cultural, na transformación das conviccións públicas e dos hábitos sociais. Por iso este pedía que se esquecesen as armas e controlásense os medios culturais e informativos.
A esquerda, experta en aplicar sentenzas a conveniencia grazas ao seu arsenal de toxicidade, fixo da batalla cultural a súa arma máis letal creando un “novo credo” que emprega distintas ferramentas como a política identitaria e
de xénero, a interseccionalidade, a cultura da cancelación, o discurso do politicamente correcto…, cuxo obxectivo último é a desmantelación da orde liberal e das liberdades individuais das nosas sociedades democráticas. En España o proxecto totalitario e relativista de esquerdas empezou a xestarse en 2004, coa chegada de José Luis Rodríguez Zapatero á presidencia do Goberno de España e hoxe desenvólveo o seu alumno avantaxado, Pedro Sánchez
cos seus socios.
Todo isto é o obxecto da guerra cultural que sen dúbida irá a máis e que pode destruírnos, de feito xa o fai. Para enfrontar esta situación, NEOS establece sete grandes liñas de traballo: defensa da vida, dignidade da natureza humana, a familia, a verdade, a nación española, a Coroa e a liberdade de expresión, de educación e relixiosa.
Vivimos unha crise non só económica, senón principalmente moral. Por iso, NEOS busca ser o “compás” que axude a recobrar a dirección perdida, sumando os esforzos de persoas e institucións (novas, representantes do mundo da empresa, a universidade, a comunicación, ou o pensamento) que deciden dar un paso adiante, para demostrar que “existe outra maneira de entender o mundo, porque non todo vale”.
Necesitamos os liderados nacionais e internacionais que NEOS ofrece (Jaime Maior, Mª San Gil, Ignacio Sánchez Cámara,…) e a súa visión acerca de cara a onde camiña a humanidade para poder enfrontarnos mellor aos retos que se nos presentan, co convencemento de que só así sobrevivirá a democracia e lograremos un mellor mañá para todos.

José Antonio Constenla, Francisco Vázquez e Mayor Oreja

Outros artigos

“Cordura y centralidad”. Alberto Barciela

Los anhelos, las ambiciones desmedidas, pero también las más o menos comprensibles, se confunden entre tantos escombros, entre los cascotes de lo que fueron los valores consensuados por la sociedad, la política, la Justicia, la economía. Incluso las referencias...

+

“Homenaxe ao doutor Sixto Seco” – Xosé González Martínez

Cando o correlixionario e amigo Luís Soto Fernández, fundador da UPG, puido volver do exilio mexicano, facíao todos os anos pola primavera. Acudía sempre a recollelo ao aeroporto. Camiño da súa natal Vilanova dos Infantes, faciamos unha parada na igrexa conventual de...

+

“Solidariedade e humanidade” – José Manuel Pena

Algunha xente continúa cunhas mentalidades moi pechadas e pouco empáticas cos problemas e as vivencias doutras persoas que padecen situacións difíciles ou complicadas. Algo similar sucede cos menores migrantes, non acompañados que chegaron ao noso país, en busca de...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Cuando el payaso llora” – Manuel Domínguez

“Cuando el payaso llora” – Manuel Domínguez

Cuando el Payaso llora. A punto de salir a pista, tras las cortinas, los últimos minutos, la tele habla de los niños asesinados en Gaza, el bombardeo cruento del Hospital en Ucrania, tanta muerte inocente. Al payaso le cae una lagrima, recorre su mejilla dejando...

“Igualdade e dignidade”. Luís Celeiro

“Igualdade e dignidade”. Luís Celeiro

A moitos dos que andan polas alturas da función ou da acción política gústalles falar dorespecto á vontade popular, á que a mesma Constitución de 1978 alude no seu Preámbulo,cando fala de “consolidar un Estado de Dereito que asegure o imperio da lei como expresiónda...