“Fábula xudía” – Manuel Domínguez

08 Novembro 2021

O meu escrito de hoxe está baseado nunha fábula xudía, aplicado o conto á España de hoxe.

Certo día o espírito do bosque, vendo a magnitude, a basta diferenza de árbores, creu que era boa cousa certa orde e para iso falou ao bosque, o vento transmitiu as palabras de Silvano, a todos os recunchos, e isto escoitouse.

Señoras árbores, para o mellor control e a seguridade de todos, faise necesario certa orde, seria mester nomear un xefe para que dirixa e protexa este bosque multicolor.

Ao que a oliveira contestou “eu non podo, teño que dedicarme a dar boas olivas, para producir un bo aceite”.

O carballo e a sobreira contestaron o unísono, “nós non podemos estamos a producir landras para alimentar estes saborosos porcos”.

A vide tamén contesto, eu estou ocupada coas miñas uvas, que un día darán un saboroso viño.

A figueira dixo, “eu tampouco podo, dedícome a regalarvos estes deliciosos figos que tanto vos gustan”.

E así un tras outro, ao fin só quedaban como candidatos as silvas, e unhas matogueiras, que se presentaron como candidatos, ao ser os únicos, as silvas foron coroadas, como primeiro dirixente do bosque, estas xunto con outras herbas estériles, e outras malas herbas como a avea tola, o cardo fundidor ou a verdolaga, fixéronse co poder.

Así ao paso do tempo o que un día foi un belo e frutífero bosque, baixo o goberno destes malignos ignaros, gobernados por estes chupópteros, que só facían absorber toda a auga da terra para si mesmos, así ao paso dun curto período de tempo, o que un día foi un fermoso frondoso bosque, quedou convertido nun baldío, unha terra estéril.

Conclusión, cando os capaces dedícanse a producir, e os inútiles toman o poder isto é o que pasa, fácil de entender, si, pero difícil de ver, á vista está.

Outros artigos

“O mar de Foz”. Xulio Xiz

Para os de terra adentro, a Mariña é territorio especial, de ostensible fervenza industrial e comercial e unha ledicia festeira na que ata as voces dos coros teñen harmónicos de mar. Fun o sábado a Foz, presentar dous libros de historia que honran a súa rica...

+

“Yo soy español, español…”. José Castro López

Fue el eslogan coreado por millones de españoles en todo el país en la noche deldomingo cuando el árbitro del España-Inglaterra decretó el final del partido que dabacomo vencedor al equipo nacional. La victoria fue la culminación de un campeonatobrillante por parte de...

+

“Defender o mar tamén en Europa”. Antón Luaces

Altri, a multinacional portuguesa que pretende instalar no concello lucense de Palas de Rei unha industria de celulosa, nega calquera posibilidade contamiñante derivada desta actividade.  E a Xunta de Galicia, como tantas veces, cala. E cala cando o fragor da...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“La palabra” – Manuel Domínguez

“La palabra” – Manuel Domínguez

La palabra. Hay quien a las palabras le pone colores, ,o tal vez a la musiquita que acompaña a la palabras. San Juan dice claramente: “La Palabra se hizo carne y habitó entre nosotros”, La palabra es la comunicación, es el arma más poderosa. Con la palabra, podemos...

“Non todo vale”. Antón Luaces

“Non todo vale”. Antón Luaces

Unha cousa é o que dí o Tribunal Supremo en relación coa eólica mariña, e outra moi distinta a realidade que viven aqueles que, como os traballadores do sector pesqueiro, dependen tan diretamente da posibilidade de pescar alí onde asenta a eólica desas...