“Quéroche a ti, pero non o que ti representas”. Manuel Dominguez III

10 Outubro 2021

Quéroche a ti novo labrador, bicar a túa pel abrigada en terra, e non a túa camisa do Che Guevara, para ti un profundo descoñecido.
Quéroche a ti que muxes as vacas con certo aroma a esterco, e non o teu pelo louro, mala copia de Marilyn.
Quéroche a ti novo mariñeiro, aroma a salitre, pelo longo ou curto, pero non mala imitación do moño dun barbilampiño.
Quéroche a ti espido, con pelo en peito, sen debuxos que degradan a túa pel, a ti e non a copia dun millonario cuxo único saber é dar patadas a un esférico.
Quero os teus defectos e as túas virtudes, as túas e non unha mala imitación de personaxe alleo.
Entendo que cando neno búscase un norte, un personaxe ao que nos gustaría parecernos, está a formarse a nosa personalidade, pero cando xa as neuronas comezan a dimitir do seu labor, é hora de que ti sexas ti.
Quero a túa foto, non unha mala fotocopia.
Quéroche tal cal sen falsidades, sen postizos, quéroche a ti ao teu eu, non quero o teu moño, ou pelambrera, nin as túas tatuaxes, nin a túa moda excéntrica, quero a túa linguaxe minúscula, non o teu verbo inconexo, quero a túa pel espida, non quero títulos, quero o teu coñecemento.
É dicir quéroche tal cal.
Se me vendes unha copia non te esforces, para que pagar dúas, podería comprar a copia, pero non, gústanme os orixinais, os plaxios son vomitivos.
Ás miñas soidades vou,
das miñas soidades veño,
porque para andar comigo
bástanme os meus pensamentos.
De cantas cousas cánsanme,
facilmente deféndome;
pero non podo gardarme
dos perigos dun necio.
Lope de Vega.

manueldominguez.es. lavozdelaemigracion.es

Outros artigos

“El fútbol es algo más” – José Antonio Constenla

¡Gooool! Ese es el cántico que se ha escuchado prácticamente en todas las calles de España. El “¡Yo soy español, español, español...!” ha retumbado en todos los rincones del país cuando el árbitro señaló el final del partido que nos ha convertido en reyes de Europa. 4...

+

“España”. Alberto Barciela

España se hace grande con lo aparentemente sencillo. Entonces deja de ser una Europa periférica que arrambla con esa idea de que el continente termina en los Pirineos, para reivindicarse como la tierra conquistadora, que acobijó a todas lAs culturas, que se embebión...

+

“Cuando los socios no apoyan al Gobierno”. Arturo Maneiro

Cuando las materias que pretende conseguir o las normas quequiere aprobar no les favorece de forma clara -no sacan nada enlimpio, no hay más poder o más dinero-, los socios de investidurade Sánchez no lo apoyan; entonces, leña al PP.En estos casos, los ministros y...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Cordura y centralidad”. Alberto Barciela

“Cordura y centralidad”. Alberto Barciela

Los anhelos, las ambiciones desmedidas, pero también las más o menos comprensibles, se confunden entre tantos escombros, entre los cascotes de lo que fueron los valores consensuados por la sociedad, la política, la Justicia, la economía. Incluso las referencias...