En momentos de dificultades económicas e falta de emprego volven instalarse determinadas formas de explotación laboral, principalmente de face aos máis novos. Nalgunhas empresas estas prácticas son unha realidade cotiá, que se ten como algo en grao sumo normal e aceptado por costume.
O Estatuto dos Traballadores, os contratos de traballo e os propios convenios colectivos son os encargados de regular as relacións laborais por conta allea e neles establécense todas as condicións laborais. En ocasións os empregadores nin lles teñen a mínima consideración.
Esta é a realidade dalgunhas empresas: xornadas prolongadas, salarios por baixo do estipulado legalmente, carencia de vacacións, falta de medidas de seguridade e prevención, soldos por baixo do SMI, xefes tóxicos (arrogantes e controladores), precariedade laboral, exceso de temporalidade, etc.
No mundo das relacións laborais é bo lembrar, porque sucede con certa frecuencia, que cando a un traballador presenta o recibo da liquidación para asinar, o mellor é que se faga coa apostila de “non conforme” para que logo exista a posibilidade de poder reclamar, se fose necesario.
Tamén é bo lembrar, aos mozos traballadores que se senten explotados, que poden acudir, de maneira anónima, á propia Inspección de Traballo para denunciar eses abusos laborais.
