“Puedo ofrecerte mi vida”. Manuel Dominguez III

01 Agosto 2021

Pero si te ofrezco mi vida, te dejo triste y sola, abandonada al destino.

Puedo cumplir nuestros sueños, hacerte madre, florecer una familia.

Solo quiero que me digas dulces palabras, en silencio al oído mientras muerdes mi lóbulo.Y yo solo quiero seguir besando tus pies.

Tamaña felicidad fue, era un insulto a los dioses una ofensa al Olimpo.

Alonso Quijano y Dulcinea era ficción, Pedro I e Inés de Castro una realidad y ya era mas que suficiente.

Esta la tuya, la vuestra, otra realidad que no admitían los dioses.

Un desafio.

Acábennos con esto matemos al poeta, ¡no! peor aun, por desafiante, robémosle lo que mas ama.

• Se juntaron las diosas de la muerte. Skuld.,Freya.,Hela, Kali. Hécate. Perséfone. Morrigan.

Y le robaron la razón de ser, su pluma huérfana de amor, quedo huerfana de palabra, de palabra y de vida.

Outros artigos

“El verdadero líder”. Alberto Barciela

​El viaje a España de Robert Prevost, convertido en el Papa León XIV por decisión de un concilio, ha trascendido la mera visita institucional para transformarse en un acontecimiento del espíritu. En Madrid, como lo hará en Barcelona y Canarias, ha emergido con nitidez...

+

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...