En tempos nos que a loita pola “igualdade de xénero” ábrese paso en todo mundo, o que está a suceder en Afganistán reconquistado para o integrismo islámico, con mulleres comprando a fume de carozo burkas (que xa cuadriplican o seu prezo) debería supoñer un toque de atención para o feminismo imperante sobre onde fixar as súas prioridades, e non nas ocorrencias “inclusivas” como explicar as Matemáticas desde unha perspectiva de xénero.
Brigitte Vasallo, icona do feminismo “ interseccional”, falando do burka na revista Pikara Magazine, portaestandarte do feminismo de esquerdas, dicía que “pensar que esta peza é patriarcal e que as mulleres non teñen maneira de redomarla é unha mirada totalmente colonial”. Noutras palabras: estar sometida á vontade dunha pléyade de barbudos, desaparecer do espazo público como única opción para seguir viva, é o que ela entende por “empoderamento” dunha muller, vista sen mirada colonial: “As loitas polo dereito para levar o veo e o veo integral en Europa parécenme un exemplo dos procesos emancipatorios propios das mulleres musulmás”, concluía.
Estamos na antesala do maior feminicidio da historia. As mulleres deixarán de existir salvo dentro da súa casa. Non poderán saír sen a compañía dun home da súa familia, nin estudar, nin practicar deportes, nin mostrar a súa pel en público, nin montar en bicicleta e nin pensar en redes sociais nin televisión.
Parece mentira que se poida castigar a unha persoa por querer ter a liberdade de facer e dicir o que senta ou queira.
A pesar disto, que calados están os progresista naif, partidarios de velas, ofrendas florais, campañas de recollida de firmas e de collerse as mans para entoar con bágoas nos ollos “imaxine” de John Lennon. Eses papanatas representantes do buenísmo de alta escola que prefire felicitar o Ramadán e non a Noiteboa.
E onde están as activistas de FEMEN empeñadas en cambiar o mundo ensinando as tetas? Quizais é que non poden acudir a Afganistán por problemas de axenda, xa que teñen que escrachear unha misa católica en Paris
e outra na Almudena. As misas si, pero iso de ir a Cabul a peito aberto non parece entrar nos seus plans. De todos os xeitos que ninguén se intranquilice, porque seguro que acabarán expondo a colocación de “Puntos Lila” nos barrios de Cabul.
Ante as tupidas barbas dos talibán e a súa violación dos dereitos humanos (en especial das mulleres), o noso feminismo á carta, manipulado pola esquerda máis radical, non parece querer ir máis aló de sinalar ao fracaso de Occidente por encima do terror talibán. O tráxico é que as afgás perderán a pouca liberdade que tiñan e os dereitos alcanzados estes últimos anos e iso haberá que agradecerllo á covardía destes arrogantes progresistas occidentais.
