Como todos os días a deusa Amaterasu paría un sol no país onde nace, o Xapón. Neste
grandioso país onde tanto veneran aos elementos naturais porque os seus centos de deuses ou espíritos se encontran nas árbores, nas pedras, nos ríos ou nas fontes entre
outros (sintoísmo), este fermoso día, outra deusa, pero do país do sol poñente ía brillar
con luz propia e como di o verso
Ao que brilla con luz propia
ninguén o pode apagar.
O seu brillo pode alcanzar
a escuridade doutras costas.
Voou Ana coma nunca o fixera coas ás da coraxe, da furia, do esforzo e do traballo de
moitos anos de sacrificios, de privacións e de constancia. Tamén coas ás do cariño e o
apoio da súa familia e voamos con ela os miles de veciños e veciñas de Ribeira de todas
as cores, porque pese ao labor que realizan algúns para desunirnos e soltarnos da man,
todos somos irmáns e non nos temos rancor, todos latimos ao unísono cun so corazón.
Grazas Ana por deixar voar contigo a este pobo traballador e facernos sentir no aire por uns segundos esquecéndonos nese intre das nosas penurias cotiás, do traballo, da saúde e da economía. Homes e mulleres do mar e do campo, da conserva e xente de todos os oficios facémonos partícipes dos teus éxitos porque pensamos que é un pulo importante
para a mellora do noso pobo xa que debe ser labor de todas e todos crear riqueza e repartila o máis equitativa e xustamente posible para mellorar a calidade de vida de todos e todas as ribeirenses.
Permítenos Ana expresar, de todas as maneiras adecuadas, a nosa ledicia espontánea que estes días de gloria nos transmiten e nos inspiran a amosarche o noso agarimo.
Grazas Ana, por ese raíño de sol que nos traes de oriente en forma de medalla.
