“Éxodo humanitario”. José Manuel Pena

15 Abril 2021

Vergüenza debería darnos consentir el mayor éxodo humanitario del siglo XXI, a las puertas de Europa, mientras los
gobernantes de los 27 países de la Unión Europea siguen mirando para otro lado. A los miles de refugiados e inmigrantes que quieren entrar en Europa, cierto es que no se les mete en los crematorios ni en las cámaras de gas, como hacían los nazis, pero se les deja ser víctimas inocentes de los traficantes de personas, de graves enfermedades así como de daños morales y psicológicos evidentes.
El consentir, sin tomar ningún tipo de medidas de acogida en Europa o en campos de asentamiento provisionales, que cumplan con todos los requisitos de habitabilidad hace que podamos afirmar que la propia Unión Europea está consintiendo el exterminio sistemático y deliberado de estas miles de personas cuyo único pecado es huir de los conflictos bélicos, de la dictadura, del hambre y de la miseria.
Mientras tanto y dando ejemplo, cada día que pasa, la ciudadanía, comprometida y solidaria de Europa, se organiza para ayudar a todas estas personas, ante el pasotismo de sus dirigentes políticos. Recaudan fondos económicos, alimentos, ropa, medicamentos y un largo etcétera de artículos de primeranecesidad que hacen llegar a los países en donde se asientan esas personas inmigrantes.

Outros artigos

“El verdadero líder”. Alberto Barciela

​El viaje a España de Robert Prevost, convertido en el Papa León XIV por decisión de un concilio, ha trascendido la mera visita institucional para transformarse en un acontecimiento del espíritu. En Madrid, como lo hará en Barcelona y Canarias, ha emergido con nitidez...

+

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...