A día de hoxe, en 2021 paréceme un pensamento reduccionista.
É como dicir branco ou negro, cando hai unha chea de grises, e unha gama ampla de diferentes cores.
De todos os xeitos, as obras falan por un, quen non coñece a biografía do preguntado, non merece maior atención, quen desde moza estivo achegando solucións á sociedade, quen viviu unha vida activa, quen achegou resposta a problemas sociais, e non só achegado, senón construído unha actividade cívica, non merece contestar, a quen non sabe definir o que é esquerda ou dereita.
Hai elementos que pensan que ser de esquerda é expropiar ao traballador que co seu sacrificio ten unha ou varias empresas.
O afamado cociñeiro español, José Andrés, residente en USA, participa en máis de 30 restaurantes, é admirado e recoñecido polas súas calidades humanas, ninguén en USA pensa en expropiarlle os seus 30 restaurantes, ao sur se o fixeron.
Moitos ou poucos adoitan a cotián dicir que “a propiedade é un roubo”, non coñecen ao autor Pierre-Joseph Proudhon, quen isto di, razóns ten, ten o estar espido, posuír nada e nada esperar do futuro, é unha alma morta, pois ata os pajaritos fan niño.
Hai políticos e persoas que todos os días lémbrannos os males da sociedade, os fallos do sistema, todos os días lémbrannos a falta de auga, pero non propoñen nada para dar solución ao rio, fálannos da falta de pan, pero non crean unha panadería, os alumnos de “ Bamby” os buenistas son tan caritativos que falan de abrir fronteiras, ben vindos os pobres do mundo, pero as súas casas están protexidas por alto muro, can gardián, e arames de espino.
Descoñecen o significado de Waterman, Montblanc ou Alpino, descoñecen a diferenza entre eficaz e eficiente, descoñecen o que é saber estar, as súas goras palabras defínelles.
Na foto exposta pódese apreciar no centro da imaxe, o barrio de Dean marca amarela, onde se torturaba ou executaba ao reo, era antes do 1600, outros poñerán os cravos, pero non serei eu quen poña o cedro.
