“España o que fomos e onde chegamos”. Manuel Dominguez III


No século XVI- XVII, Felipe II dicíase que no noso imperio non se poñía o sol, era tan vasto, no XVIII era coñecido como o século das luces. Hoxe podemos gozar en Madrid do barrio das letras, esplendor da literatura, o século de Ouro, Cervantes, Quevedo, Góngora, Lope de Vega.
Pero Que lle pasa a esta nosa España?, non somos capaces de aguantala nun longo período de esplendor, ditadura Primo de Ribeira, daquela as repúblicas a primeira 2 anos, o segunda catro e á gresca sen contar a guerra, agora levamos desde 1978 e xa andamos de disputa en disputa.
Un dos problemas básicos xa o adiantaba o Presidente Kennedy na súa toma de posesión. “Non preguntes que pode facer o teu país por ti, senón que podes facer ti polo teu país”
Desde 0 ata 12.450 € pagamos un 19% o que equivale a 2.365, co que queda limpo 10.825, nin mil euros mes, o cal na miña opinión é un crime, inadmisible, baixo ningunha condición acepto ese sistema, por iso non participo votando a xentes que non ten os menor intereses na miña persoa. Ante estas situacións lóxico que a frase de John Kennedy aquí non arraige.

Unha sociedade indixente, non pode crear un gran país, un pobo que máis que vivir sobrevive, non augura bo futuro.
Considero á socioloxía un complemento básico da política, é dicir digo máis sen ela non se pode entender a política, e nestes estudos pregúntome eu Estará o pobo español sufrindo a síndrome de Estocolmo?
Pódese chamar empresario un suxeito que paga sen cotizar, un salario de 6 € hora, un traballo de carga.
Esta situación crearía un conflito, pero hai un partido que nado do conflito, estando no goberno regula a adrenalina das vítimas, a auga que bebemos, o aire que respiramos estará infectado de MIDAZOLAM NORMON.
https://www.youtube.com/watch?v= OssEVD7 Q0 Q4.
Montesquieu-Unha cousa non é xusta polo feito de ser lei. Debe ser lei porque é xusta.
MD III-Non me deas auga para acougar a miña sede, dádeme utensilios para eu facer un pozo.
Non me alimentes, para ser o teu agradecido, Non vivas da suor do meu traballo, gáñache o salario, se sabio e honesto Non me censures, se ti un exemplo onde mirarme.
Se servicial e honesto, para imitarche.
Se aquilo que prometiches, e non o reverso da verdade.
Se sementas a semente da mentira, a adulación, o odio entre irmáns,
Un día, máis tarde ou cedo a guadaña do segador, segase a vida das malas herbas.
Non as fagas non as temas