“A quinta planta”. José Manuel Pena

13 Novembro 2020

Temor, tristeza, angustia, desesperación, cansazo. Todo isto mestúrase nos rostros desencaixados de decenas de persoas que, cada día, pasan pola quinta planta do hospital. As horas interminables, sentados nun sofá, mentres invaden os seus corpos, a través do sangue, diversos remedios que pretenden combater a terrible enfermidade, o cancro.
Un gran televisor, sen funcionar, serve de división ás dúas filas de pacientes, mentres os sanitarios non pairan de follear e controlar os aparellos e falar cos enfermos. Algúns xa son máis que coñecidos e a confianza reflíctese nalgunhas das conversacións, Son moitas as semanas e os meses de intenso tratamento, para algúns.
O certo é que a enfermidade non entende de idade, raza, nacionalidade ou status social. Algunhas persoas, en situación de vulnerabilidade, poñen de manifesto certas dificultades para desprazarse, cada semana, á capital de Galicia. Preferían que, estes tratamentos, fosen fornecidos nos hospitais comarcais do Barbanza, Cee, Vilagarcía ou calquera outro que está máis preto dos seus domicilios. Sen dúbida habería máis empregos e menos prexuízos para os pacientes.
Todos coincidimos que a sanidade pública debe estar ao servizo de todos
os cidadáns, en igualdade de condicións. Non obstante os gobernantes non
se cansan de xustificar os recortes, que afectan os Dereitos Fundamentais, por culpa da mal denominada débeda. Non importa que estea en xogo a saúde das persoas, o necesario é cadrar as contas.
Esta falta de investimento en investigación para a saúde fai que moitos profesionais sanitarios únanse para mobilizar á sociedade civil en busca
dos recursos económicos necesarios para a posta en marcha dunha medicina preventiva e reparadora menos agresiva para as persoas.
Unha mostra máis de que a sociedade civil vai por diante da clase política
que se preocupa moito máis de manterse nos seus despachos que dar unha
resposta valente ás demandas cidadás e a velar polos intereses xerais.

Outros artigos

“A Folla seca”. Antón Luaces

Aprendendo da vida (III) --------------------------------- Aquela prostitución existente na Galicia do derradeiro terzo do século XX non é máis ca unha lembranza ingrata. Os bares de alterne daquela época están pechados. Na actualidade, o que foi o seu exercicio ten...

+

“España no va como un cohete”. José Castro López

La Comisión Europea eleva al 2,1 por cien el crecimiento del Producto Interior Bruto(PIB) en 2024, cuatro décimas por encima de pronósticos anteriores, prevé que Españacumplirá el objetivo del 3 por cien del déficit que exigen las reglas fiscales, espera quecontinúe...

+

“El Estado soy yo”. Manuel Dominguez

 Es una frase apócrifa que Luis XIV de Francia habría pronunciado el 13 de abril de 1655 ante el Parlamento de París, a los dieciséis años de edad No obstante, tal frase no consta en las actas de las reuniones del Parlement, por lo que se duda que tal anécdota...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“No cárcere” – Xulio Xiz

“No cárcere” – Xulio Xiz

Como membro dunha sociedade democrática, con poderes básicos, forzas executoras, leis que marcan reglas de xogo, presunta igualdade de oportunidades e plena integración en Europa, calquera de nós corre perigo de pechar os ollos e coidar que vive nun mundo camiño da...