Non queren caer da burra: a Comisión Europea (particularmente o eurocomisario Sinkevicius) seguen sen entender que a pesca, sendo só unha parte economía da economía, é fundamental para algunhas rexións europeas. É o caso de Galicia, e non hai máis que velo cando se bota un ollo ás cifras que avalían as cifras da macroeconomía que acubillan o Produto Interior Bruto (PIB): sen a pesca, e particularmente sen o arrastre de fondo en calquera das súas modalidades, Galicia sería un ermo malia a importancia do marisqueo, a acuicultura mariña, o cerco, etc.
No arrastre de fondo (ese que Sinkevicius quere erradicar sen o dicir nidiamente) radica a supervivencia dun sector ancestral no mundo como é a pesca e ao que a Unión Europea non quere recoñecer o seu valor socioeconómico.
O 9 de maio -Día de Europa- vai ter lugar unha mobilización en todos os portos europeos para chamar a atención sobre os impactos dese Plan de Acción no sector pesqueiro europeo, arroupada polo apoio que prestan es patronais EAPO, EUROPÈCHE e EBFA, así como polos sindicatos integrados na ETF, baixo unha mensaxe directa que apunta á diana comunitaria da pesca: “As pesqueiras, como os verdadeiros gardiáns do mar, deben protexerse!”. Por si mesmas e por aqueles que teñen a obriga de velar por elas.
Esa unión sindical e patronal vai facer tremer -tempo ao tempo- a estrutura da Comisión Europea. Unha unión que rexeita o impacto socioeconómico que, indubidablemente, vai derivarse do devandito “Plan de Acción da UE”, nomeadamente nas rexións europeas como Galicia, onde a pesca de arrastre de fondo representa unha parte importante das operacións pesqueiras. Como a patronal e os sindicatos comparten, “Europa corre o risco de profundar a súa dependencia das importacións de produtos pesqueiros”. Así, sen disimulos. E co n argumentos definitivos: o Plan implicará perda de postgos de traballo, incremento do consumo de combustible e as condicións laborais dentro do sector onde se van deteriorar máis, polo que a industria será menos atractiva para esas xeracións xoves que, disque, rexeitan a remuda profesional no mar.
Por estes motivos, a ETF pide “intervencións específicas críticas” no marco do sector pesqueiro europeo se verdadeiramente se pretende avanzar na construción dunha industria pesqueira ambiental e socialmente sustentable.
Queren que a Política Pesqueira Común (PPC) sexa equilibrada desde o punto de vista da sostibilidade medioambiental, económica e social, porque medidas drásticas como as incluídas no Plan amosan que a súa sustentabilidasde social e económica non se ten en conta “e a Comisión ten un enfoque desequilibrado”.
É consciente a CE de tal desequilibrio?.
A contaminación e o lixo humanos, en tanto que dependentes do impacto dunha serie de actividades realizadas polos seres humanos, non debe facer que a pesca sexa a que pague o prezo de tal situación. “Deberían implementarse medidas específicas -afirma ETF- para abordar e reducir o prexudicial impacto doutros factores”. Talvez a Comisión e o seu responsable ignoran nesta realidade.
Hai que investir en innovación na pesca de arrastre fronte á súa prohibición. Esta tería consecuencias sociais e económicas, mentres que a innovación reduciría o impacto no fondo mariño e no consumo de combustible.
Así de claro, así de sinxelo. Non o saben ou non queren sabelo?
