“#InxustizaPenal” – José Antonio Constenla

18 Xaneiro 2022

Crin que o de criminalizar aos voluntarios provida que se reúnen diante das clínicas abortistas para rezar ou ofrecer axuda e consello ás mulleres que acoden alí, para que non aborten, era un bulo. Inocente de min, nada de bulo. Éncheme de espanto ver no Boletín Oficial das Cortes unha infame proposición de lei orgánica que busca modificar o Código Penal, para incluír penas de cárcere de entre 1 e 3 anos aos que estean nas proximidades desas clínicas (como as unidades móbiles de diagnóstico gratuíto de embarazo) informando da alternativas fronte ao aborto.

Como pode ser delito querer apoiar a mulleres en situación de vulnerabilidade que, movidas polo medo, a soidade ou a falta de recursos para sacar adiante aos seus fillos pensan no aborto como única alternativa aos seus problemas?

O PSOE con esta reforma claramente ideolóxica e anticonstitucional, moi do gusto do lobby do negocio abortista, arrógase a exclusividade de defensa dos dereitos da muller e non permite que esta sexa apoiada nin axudada no drama do aborto por outros que non sexan os da súa corda e sempre con este como única alternativa.

Continúan coa súa ofensiva contra os dereitos constitucionais. Obsérvese que no texto equipáranse na práctica as vixilias de oración e as concentracións, a supostos de acoso e violencia de xénero. Onde quedan os dereitos á liberdade de expresión, reunión, opinión ou manifestación? Non hai ningún artigo do código penal que faga unha formulación tan restritiva desas liberdades, ao momento de consideralas inexistentes nas “proximidades” dos negocios abortistas.

Non é unha pretensión que resulte estraña vindo dun partido que criminaliza a todo o que discrepa das súas ideas, ao que tacha de machista, homófobo, racista ou fascista. O PSOE parece empeñado en crear unha sociedade totalitaria na que ninguén lle leve a contraria. Socialismo puro e duro, en fin.

Dáse o paradoxo, de que esta iniciativa, chega tras legalizar nas folgas aos piquetes violentos, mediante a supresión do punto 3 do Art. 315 do Código Penal, que castigaba as súas coaccións. Aquí, cabe preguntarse, porque isto non se aplica aos próvida e con todo si ás manifestacións ante lugares de culto (en 2018, o PSOE apoiou unha proposta de Podemos para legalizar as vexacións aos crentes). Así mesmo, de penalizar aos voluntarios próvida polo seu labor, farase o propio con policías e bombeiros se tentan disuadir aos suicidas para que non se quiten a vida?

O PSOE pasou en pouco máis de 20 anos de despenalizar o aborto, a consideralo un dereito e agora, a castigar a quen poidan “obstaculizalo”. Se esta proposta sae adiante, as verdadeiras vítimas, máis aló dos activistas provida, serán as nais embarazadas que cada vez estarán máis soas, sen outra opción en moitos casos que a de abortar. É o colmo da indecencia.

Outros artigos

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

La primera visita del Papa a España, algo más que un viaje pastoral, ya forma parte de la historia. Nuestro país está viviendo unos días extraordinarios, cargados de emoción, simbolismo y esperanza, que permanecerán durante mucho tiempo en la memoria colectiva de...

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

"El estado soy yo" (L'État, c'est moi) es una célebre frase atribuida al rey Luis XIV de Francia (el "Rey Sol"). Él y otros como él si son estado, pero nosotros no somos estado. Nosotros somos los que alimentamos al estado, es decir el menú del estado Trabajamos seis...