Demasiadas asociacións, entidades culturais, deportivas e sociais saen adiante cos seus proxectos e actividades grazas á vontade dos seus dirixentes ou responsábeis así como á colaboración e axudas económicas de entidades e empresas privadas. Un claro exemplo dos grandes mecenas, de ambas as marxes da Ría de Arousa, foi e é Ramiro Carregal, que a pesar dos detractores que puidese ter, a realidade é o suficientemente evidente para constatar a súa empatía e sensibilidade cos colectivos e familias máis humildes, que seguen sendo as maiores vítimas da crise económica, social e de valores que estamos a arrastrar, desde hai décadas.
É xusto recoñecer o labor deste tipo de emprendedores e grandes empresarios que, tendo todo o que desexan materialmente, e podendo vivir moi ben xunto á súa familia e seres queridos, dedican unha parte do seu tempo, patrimonio persoal e empresarial a colaborar, activamente, cos máis vulnerábeis.
A pesar de todo ese merecido agradecemento público non é menos certo de que a responsabilidade maior é o das diferentes administracións públicas e dirixentes políticos, que aínda non son o suficientemente conscientes da necesidade de observar a realidade social e valorar sobre o destino dunha maior dotación orzamentaria e mellor xestión para os departamentos de servizos sociais ou de benestar para que os milleiros de familias humildes, do noso país, poidan gozar en grao sumo básico e necesario para sobrevivir.
