“Como hoy, pero hace 63 años” – Manuel Domínguez

27 Xuño 2026

Tal día como hoy hace 63 años.

Ich bin ein Berliner, Yo soy berlines.

Eran tiempos de la guerra fría, el presidente de la Alemania democrática RDA, es decir de la Alemania comunista.

Era una país tan feliz que Walter Ulbricht, decide construir un muro, primero alambrada de espinas, luego un muro de cemento, el 13 de agosto de 1961, dividendo familias, edificios que por una fachada era libertad y por la otra la felicidad comunista.

140 personas escapando de la felicidad comunista y en busca de la libertad de occidente murieron en el muro de Berlín entre 1961 y 1989.

John Kennedy decide visitar Berlín, más de un millón de personas, acuden a escuchar a Kennedy, que quería mostrar al mundo, al mundo comunista que no estaba dispuesto a permitir las amenazas comunistas.

No sabía que 5 meses después, perdería la vida en Dalas, Texas, y los caballeros de Camelot , quedarían huérfanos.

Por avatares de la vida quien diría que el hijo de Nikita el presidente de Rusia, acabaría viviendo en los EE UU siendo profesor en Brown University.

Sergio Kruchev, abandonaría el paraíso comunista para vivir las miserias del capitalismo.

He tenido la oportunidad de asistir a una de sus conferencias y al final debatir, sobre los 13 días, la conocida guerra de los miles.

He de decir que del grupo, tuvo la deferencia de prestarme una atención especial, la razón era la información que poseía, el conocimiento de la amteria, en relación a los demás.

La fotografía que me hizo alguien presente muestra el evento.

Hoy sin guerra fría, estamos viviendo un mundo de amenazas, en un mundo de irresponsables.

Sin saber ni el cómo, ni por qué nos gobiernan los últimos de la clase.

Outros artigos

“Un negocio moi rendible” – José Manuel Pena

Demasiada hipocrisía en materia de vivenda por parte de moito axentes políticos, sociais e empresariais. A vivenda continúa sendo un negocio e moi rendible para uns poucos propietarios sen escrúpulos, para os fondos voitre, grupos inmobiliarios e grandes propietarios,...

+

“Teresa de Antas” – Xulio Xiz

A Casa da Cultura de Antas de Ulla chámase Teresa Batán. Bautizárona co nome da muller que entregou a vida á Biblioteca do seu pobo. Para min é Teresa de Antas desde hai máis de trinta anos, amiga admirada pola dedicación preocupada pola cultura e polos nenos. Na...

+

“Quen engana a quen?” – Antón Luaces

Pepa Millán, a portavoz de Vox no  Congreso dos Deputados, xoga a, como mínimo, dúas bandas: ou se engana ou nos engana ao enxuiciar o que acontece estes días en Ceuta onde, desde os días 30 e 31 de xullo pasado vén falando da necesidade de expulsar da cidade autónoma...

+

“Caridade e solidariedade” – José Manuel Pena

“Axúdanlles moito máis aos estranxeiros que ás familias humildes da zona”. Observo como unha muller inmigrante, entregaba un cupón de alimentos, e saía do supermercado con dous carros repletos de comida, mentres que a unha veciña, sen apenas recursos, só lle dan unha...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.