“Hai cativos gazatís que durmen entre ratas e non se escoitan os seus laios” – Antón Luaces

16 Maio 2026

Mentres Lamin Yamal erguía ao vento unha bandeira palestina após gañar a Copa do Rei de fútbol en España, cadrando coa discusión en torno a se hai ou non hai ratos nadadores, Gaza é un foco de enfermidades que, unha outra vez, denuncia a organización mundial “Save the Children”. 

En Gaza estanse disparando as infeccións estomacais, a diarrea, a pneumonía e outras enfermidades que afectan especialmente aos nenos pequenos e a quen padecen desnutricionamento. Para eles no hai EPIS. Tampouco hospitais, bombardeados de xeito inmisericorde polo exército israelí os poucos que quedaban en pé no territorio vai dous anos.

As pragas de ratas, ratos e insectos espállanse polos campos de desprazados onde tentan convivir preto dun millón e medio de persoas que viron os seus fogares convertidos en ruínas. Case que 700.000 rapaces entre eles. En máis do 80% destes acampamentos xa se detectan acotío pragas de roedores e ningún exército do mundo vai en axuda dos refuxiados. Os acampamentos tampouco son cruceiros de luxo.

Os sistemas de auga, saneamento e saúde destruídos após máis de dous anos de guerra infernal e ataques indiscriminados, as choivas, a calor e o lixo acumulado están a converter Gaza nun foco de enfermidades. 

As familias percuran protexerse como poden, que é ben pouco; máis o bloqueo á axuda humanitaria e bens esenciais impide mesmo o acceso aos pesticidas.

A escaseza de alimentos frescos e auga tampouco axudan á recuperación dos que están enfermando. O plan de “alto o fogo” está fallando porque isto non é paz para os nenos. Trump e Netanyahu están máis preocupados por outras cuestións. Sempre morren baixo as bombas os máis desvalidos. O Ministerio de Defensa de Israel anunciou a compra de dous novos escuadróns de avións de combate F-35 e F-15IA ás compañías estadounidenses Lockheed Martin e Boeing, respectivamente. Co prezo a pagar por esta adquisición, podería alimentarse a toda a poboación gazatí desprazada. Pero non da votos. 

Outros artigos

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

La primera visita del Papa a España, algo más que un viaje pastoral, ya forma parte de la historia. Nuestro país está viviendo unos días extraordinarios, cargados de emoción, simbolismo y esperanza, que permanecerán durante mucho tiempo en la memoria colectiva de...

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

"El estado soy yo" (L'État, c'est moi) es una célebre frase atribuida al rey Luis XIV de Francia (el "Rey Sol"). Él y otros como él si son estado, pero nosotros no somos estado. Nosotros somos los que alimentamos al estado, es decir el menú del estado Trabajamos seis...