“Los jóvenes y el cambio político en España” – José Antonio Constenla

19 Xaneiro 2026

Cada vez más jóvenes se inclinan por opciones de centro-derecha y derecha, rompiendo un patrón histórico y obligando a repensar algunos de los comportamientos ideológicos más asentados de la política española. Lejos de ser un fenómeno coyuntural o puramente reactivo, este giro merece una lectura positiva desde el punto de vista democrático. El voto joven ha dejado de ser previsible: razona, compara y decide según su experiencia vital. Y esa experiencia está marcada por una realidad que no admite maquillajes: precariedad laboral, enormes dificultades de acceso a la vivienda, presión fiscal creciente y una sensación generalizada de abandono.

Esta generación ha crecido escuchando promesas políticas que no se han traducido en mejoras estructurales y ha visto cómo el dichoso ascensor social se ha detenido y no parece volver a funcionar. En este contexto, una parte relevante de ese electorado considera que la izquierda institucional, pese a su retórica social, es incapaz de ofrecer soluciones eficaces a sus problemas.

No se trata solo de cifras o tendencias. Detrás hay historias concretas. Lucía, ingeniera de 28 años en Madrid, vota por quien percibe capaz de garantizarle estabilidad laboral y oportunidades reales de emancipación, más allá de banderas ideológicas. Álvaro, de 24 años y fundador de una start-up en Valencia, prioriza políticas que faciliten el emprendimiento y la creación de empleo. Marta, estudiante de biotecnología en Sevilla, se interesa por medidas que aseguren vivienda digna y perspectivas laborales reales, más que por eslóganes políticos abstractos.

De manera paralela, los partidos de derechas han sabido articular un discurso que conecta con estas preocupaciones reales: empleo estable, menor presión fiscal, incentivos al emprendimiento, seguridad jurídica y libertad individual. No se trata únicamente de mensajes ideológicos, que ya no funcionan para quienes han sido durante demasiado tiempo rehenes de políticas identitarias y cortoplacistas, sino de una apelación directa a la responsabilidad personal, al esfuerzo y a la aspiración legítima de prosperar sin depender siempre del Estado.

El joven votante actual no busca grandes relatos ni utopías redistributivas, sino certezas. Valora la gestión, la previsibilidad y la estabilidad. Aspira a planificar su vida, trabajar, ahorrar, emanciparse, formar una familia o emprender, sin sentirse penalizado por un sistema rígido, fiscalmente asfixiante y poco estimulante.

Si se quiere realmente escuchar y ganar el voto joven, los partidos no deben caer en el error de adoptar consignas pasajeras ni en la infantilización del debate público. Deben asumir que esta generación ya no vota por lealtad ideológica, sino por resultados, y que su apoyo solo se gana con coherencia, eficacia y respeto.

El cambio de tendencia que se vive en nuestro país no es una anomalía, sino una advertencia. La democracia española será, por ello, más plural, más exigente y menos previsible, pero también menos indulgente con quienes confunden gobernar con declamar. A los jóvenes no se les convence con consignas ni con subsidios eternos, se les responde con oportunidades reales, libertad efectiva y seguridad para construir su futuro. Ignorar este mensaje no solo tendrá un coste electoral, tendrá un coste político y social que España no puede permitirse.

Outros artigos

“Barbacid, un científico pidiendo” – José Castro López

El cáncer de páncreas es una de las enfermedades más letales de su género y avanzar en su curación no es solo un éxito científico, es una esperanza tangible para miles de personas. Por eso, la investigación biomédica no es un lujo ni un capricho, es una inversión...

+

“Maria Reigosa”. Xulio Xiz

Poucas veces alcanza tanta notoriedade un membro da Corporación municipal de Lugo como agora ocorre con María Reigosa, incorporada xa avanzada a lexislatura por parte do P.S.O.E. O protagonismo dos concelleiros queda diluído no papel dos grupos municipais, como o dos...

+

Publicidade

PEL

Revista en papel

Opinión

“Nos reímos poco”. José Castro López

“Nos reímos poco”. José Castro López

La muerte de Fernando Esteso invita a mirar atrás con una mezcla de ternura y gratitud.No fue un gigante del cine, pero fue un showman que cantaba, contaba chistes, imitabavoces… Fue un cómico popular y familiar, de sobremesa compartida, capaz de provocarcarcajadas y...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.