Non deixa de ser chamativo o feito de que canto máis medran entre determinados partidos políticos as críticas aos migrantes -aos que se culpa de todo o habido e por haber en España- máis se evidencia asimesmo a senrazón desas constantes referencias aos mouros e latinoamericanos, malia sermos sabedores do necesaria que é a man de obra nun país no que resulta practicamente imposible atopar quen se faga cargo de determinados traballos.
Agás que sexa un caso de estrema urxencia, contratar en España un traballador suramericano ou árabe non resulta, nen moito menos, doado.
O mesmo acontece co alugueiro de vivendas a eses mesmos estranxeiros, algo que non acontece con migrantes europeos que teñen as mesmas ou parecidas necesidades.
O racismo é un fenómeno multinivel, con procesos individuais, interpersoais, grupais e estruturais para os que a maioría dos cidadáns españois utiliza adxectivos negativos para se referir aos emigrantes. Esta situación, que desde comezos de século se estaba a reducir, volve coller unha tendencia ascendente na última década: nos últimos catro anos obsérvase un crecemento de catro puntos proporcionais e xa acada ao 63% da poboación. Os grupos que parecían ter unha imaxe desfavorable seguen poñendo na balanza aos xitanos, árabes e norteafricanos non árabes.
Racistas?…
Nen negro, nen máis ou menos negro: todos somos froito dunha emigración. E, segundo o xenetista galego Antonio Sala, arredor do 15% do humano galego procede do norte de África e Oriente Medio, unha influencia anterior mesmo á espasión islámica.
O profesor Salas deixou claro recentemente en Pontevedra nunha intervención moi extensa e documentada, que non existen razas puras (como tentan demostrar certos puristas) e que, en realidade, todos estamos emparentados.
Ao afondar na nosa xeoloxía, o número de antergos medra tanto como 2N. É dicir: temos dous pais, catro avós, oito bisavós, e así sucesivamente. Toda esta formulación, relata GCiencia, órgano de publicación da Universidade de Vigo,”as liñas familiares rematan por se entrecruzar”. E exemplifica esta mestura co seu segundo apelido, de orixe vasca, e coa súa ascendencia portuguesa, arxentina e italiana. Por este motivo insiste en que se cada un de nós mergullamos na nosa xenealoxía, os nosos antergos son de todas as partes do mundo.
No que atinxe a Galicia, “ten máis compoñente norteafricano que Andalucía”, o que non implica a existencia dun ADN diferenciado.
A investigación conclúe que o chamado ADN galego non existe coma tal: “O concepto de raza é superficial, non se pode asumir sen estudar o xenoma”, resume Salas, xa que os seres humanos son iguais nun 99,9%, e mesmo dentro dunha mesma poboación existen máis diferenzas xenéticas ca entre grupos distantes.
