“Grazas a Luís” – María Pilar Pereiro Saavedra

12 Outubro 2025

Escoitei dicir que unha concelleira, para xustificar a ruptura, sen motivo dun pacto, dicía que “A política é rastreira”. Non, señora concelleira, a política non é rastreira, rastreiros e rastreiras son algúns políticos e algunhas políticas que non miran polos intereses da cidadanía senón polos seus propios, ben sexa por incrementar o seu patrimonio ou por conseguir un cargo público. Rastreiras e rastreiros son os políticos e as políticas que incumpren a súa palabra dada e asinada, perdendo a súa dignidade como persoas.

Fachada do antigo Consistorio de Ribeira

Tiñamos en Ribeira un goberno que aínda con fallos, estaba a cambiar a forma de funcionar deste Concello. Había proximidade, había diálogo, había transparencia, había honestidade, había verde en lugar de cemento, había cultura de calidade, había atención ás minorías, había igualdade de tratamento independentemente da fortuna de cada quen ou da amizade, había apoio ás demandas da veciñanza, tanto na sanidade como na educación, había ilusión, había, había…e isto vaise acabar. Triste!

Agora imos ter unha alcaldesa, eu alégrome enormemente que unha muller chegue á alcaldía deste pobo, PERO, EMPEZA MAL. E digo que empeza mal porque as ansias de poder lévana a aliarse con aqueles a quen criticaron duramente e que, para non perder privilexios ou por intereses espurios, romperon a súa palabra, traizoando o pacto que firmaran.

E moito me temo que VAI SEGUIR MAL porque penso que vai antepoñer os intereses do seu partido aos intereses do pobo de Ribeira. E cando digo isto, penso, por exemplo, no tempo que levamos loitando en Ribeira por conseguir médic@s e nunca se sumaron a esta reivindicación que repercutía incluso sobre os seus afiliados xa que a falta de sanitarios afecta tanto á xente de dereitas como de esquerdas (non falo dos que din que non son de ningún lado porque eses non existen, pero este é outro tema).

Sr. ALCALDE DON LUÍS PÉREZ BARRAL, nesta mesma rede enfadeime con vostede por non impor o seu criterio de colocar unha pancarta na fachada da biblioteca esixindo médicos e xustificándoo para non romper o consenso; pero QUERO AGRADECERLLE o traballo realizado e a ilusión que nos deu ao ver como Ribeira se transformaba. A pesares de que había cousas que non me gustaban, Ribeira estaba cambiando e lamento profundamente que os intereses persoais impidan consolidar ese cambio.

O ter tido un alcalde como vostede foi unha gran honra. GRAZAS.

Outros artigos

“Sobre el Papa León XIV” – Manuel Domínguez

El Papa León XIV, presidente de la Ciudad del Vaticano. Solo datos, no opinion Nos habla con palabras de amor, de la dignidad, del derecho de los oprimidos, de atender y dar protección a quienes buscan un futuro en Europa que en sus países no tiene. El pontífice, que...

+

“El viejo cura de aldea” – Manuel Domínguez

El viejo cura de aldea. ¿Le conocí? Don Juan era un sacerdote muy apreciado por los niños, muchos se turnaban para ser monaguillos. Ciertamente alguna tarde solía repartir algún caramelo entre los niños buenos y los no buenos eran buenos, tal vez traviesos. El maestro...

+

“Primeiro o amor, despois ciencia” – Antón Luaces

A frase corresponde a Antoni Gaudí, arquitecto catalá responsable do deseño da basílica barcelonesa da Sagrada Familia, cuxa torre de Xesús Cristo bendiciu a pasada noite o papa León XIV, en presencia dos Reis de España e a maior parte do Goberno e o da comunidade...

+

“La ley seca en Riazor”. José Castro López

Acabó la temporada futbolística y, con ella, las alegrías, las decepciones, los ascensossoñados y los descensos temidos. Pero cuando el balón deja de rodar queda tiempo parareflexionar sobre algunas cosas que ocurrieron en los estadios y que merecen unareflexión.Una...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“El verdadero líder”. Alberto Barciela

“El verdadero líder”. Alberto Barciela

​El viaje a España de Robert Prevost, convertido en el Papa León XIV por decisión de un concilio, ha trascendido la mera visita institucional para transformarse en un acontecimiento del espíritu. En Madrid, como lo hará en Barcelona y Canarias, ha emergido con nitidez...