“En que mans estamos. Arde Galicia” – José Manuel Pena

02 Setembro 2025

Arde Galicia. Os montes queimáronse. Os responsables da Xunta de Galicia, principalmente o presidente e a Conselleira de Medio Rural manifestan publicamente a súa satisfacción polo enorme traballo desenvolvido nas tarefas de extinción dos incendios e de que non foron demasiado daniños para o ecosistema. O negacionismo climático e a irresponsabilidade gobernamental. Nada sobre os necesarios traballos de prevención e da xestión dos montes, en colaboración e coordinación cos diferentes Concellos e as Comunidades de montes.

Como galego, cáusanme vergoña os dirixentes políticos da Xunta de Galicia que non admiten a presunta neglixencia, a falta de medios e a precarización das brigadas de extinción de incendios así como da falta dunhas mellores condicións laborais e salariais dos bombeiros forestais e comarcais. Como poden ser contratados unicamente tres ou catro meses ao ano e cunhas retribucións que non superan o salario mínimo interprofesional. Logo, ao único que se dedican, os dirixentes autonómicos e os seus palmeiros, é a aplaudir a valentía deses profesionais, eles non queren recoñecemento desexan ter dignidade laboral.

Quen vai responder pola catástrofe ecolóxica, medioambiental e humana dos incendios, en Galicia? Os veciños, que perderon as súas casas e demais propiedades; os animais que se se queimaron nos montes ou a Conselleira de Medio Rural como máxima autoridade na xestión e protección dos recursos naturais e medioambientais da nosa terra?. En que mans estamos?…

Outros artigos

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

La primera visita del Papa a España, algo más que un viaje pastoral, ya forma parte de la historia. Nuestro país está viviendo unos días extraordinarios, cargados de emoción, simbolismo y esperanza, que permanecerán durante mucho tiempo en la memoria colectiva de...

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

"El estado soy yo" (L'État, c'est moi) es una célebre frase atribuida al rey Luis XIV de Francia (el "Rey Sol"). Él y otros como él si son estado, pero nosotros no somos estado. Nosotros somos los que alimentamos al estado, es decir el menú del estado Trabajamos seis...