Sempre dicimos o mesmo, a vivenda como un Dereito e non como obxecto de especulación, pero a realidade é que todo segue igual. Moito xente está en contra da intervención dos topes ao alugueiro e aínda así están a destinar demasiados inmobles ao alugueiro turístico ou de tempada, cunhas rendas mensuais desorbitantes e sen ningún tipo de control.
Unha gran parte das familias traballadoras atópanse con problemas para poder habitar unha vivenda, en alugueiro, de longa tempada e destinala a vivenda habitual e familiar, como se fixo sempre e a uns prezos alcanzables acordes á realidade dos salarios medios dos pobos e cidades. Moitos estudantes e traballadores xa non poden desprazarse para acceder a determinados estudos ou traballos polo excesivo prezo dos alugueiros e as empresas atópanse cunha evidente falta de persoal.
A Xunta de Galicia, garda silencio e invoca o dereito de propiedade privada e ao libre mercado, pero esquece da aplicación e cumprimento da Constitución, non só do artigo 47, senón tamén do artigo 33, “dos Dereitos e Deberes dos Cidadáns”. “Ninguén poderá ser privado dos seus bens e dereitos senón por causa xustificada de utilidade pública ou interese social…”. A Vivenda xa se converteu nun grave problema público e social, para máis da metade da poboación, e os nosos gobernantes teñen a obrigación de velar polo cumprimento da legalidade e ofrecer solucións aos problemas dos cidadáns.
