“Odio-Sinécdoque” – Manuel Domínguez

09 Xuño 2025

Odio-Sinécdoque

m. Antipatía y aversión hacia algo o hacia alguien cuyo mal se desea.

Sin.:aborrecimiento, aversión, animadversión, rencor, abominación, antipatía, ojeriza, desprecio, fobia, inquina, encono, rabia, tirria.

Muchas veces aplicamos a un un colectivo, la experiencia que hemos tenido con uno o con tres.

Si en la experiencia de la vida tres ciudadanos de Chamburras, te traicionaron, tenemos la costumbre de decir todo los ciudadanos de Chamburras son miserables traidores.

Solemos decir de ciertas etnias, que si no te fornican a la entrada, te fornican a la salida, Experiencia dixit.

El odio no debiera de ser considerado delito, puedes tener razones para ello, ejemplo: odiar a los nazis, odiar a los que matan niños, castigados a la orfandad, a la miseria y a la muerte. Una muerte lenta, de sed y hambre

Odiar a los que en guerras bombardean barrios de civiles inocentes, bombardean escuelas, hospitales. Hay razón para ello.

Pero a pesar de todo ello, yo no odio nada, el odio, no te deja ver la realidad, te impide comprender razones ajenas. Te ciega y es una enfermedad que no te deja ser feliz.

El odio te impide razonar, daña la comprensión.

No se puede vencer a un enemigo, si no se le comprende, comprenderle, para conocer sus razones y así poder vencerle.

El odio, es enemigo del conocimiento.

Pero yo comprendo a los que odian, están heridos, incomprendidos, son víctimas de una manera u otra.

Es la sinécdoque, tomar al conjunto por lo singular.

La otra cara oculta de la moneda.

Ejemplo, utilizar la palabra payo, es racista.

1. adjetivo

aldeano. Aplicado a persona, usado también como sustantivo.

2.

adjetivo

Ignorante y rudo. Aplicado a persona, usado también como sustantivo.

A veces el odio, la discriminación, se oculta como un calcetín o chaqueta reversible, que tanto se usa de una cara como de otra.

La masa siempre no pensante, en un sistema decadente puede erróneamente ser timón, error, craso error, pero es así.

Véase hoy, quien hace las leyes en este país, es un fugado, acusado de malversación, que reside, en Waterloo, Bélgica, en la Avenida de l’Avocat, número 34.

“Porque el peligro de pensar

es que podemos comprender

que sólo un nombre tiene el mal

dejar hacer… dejar pasar

si no es con vos no te metas

Pero hoy me paro y digo: NO!

escúchenme… quiero ser flor

pero si no… seré fusil…

Damian Jose Sanchez, Bernardo Palumbo.

Outros artigos

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

La primera visita del Papa a España, algo más que un viaje pastoral, ya forma parte de la historia. Nuestro país está viviendo unos días extraordinarios, cargados de emoción, simbolismo y esperanza, que permanecerán durante mucho tiempo en la memoria colectiva de...

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

"El estado soy yo" (L'État, c'est moi) es una célebre frase atribuida al rey Luis XIV de Francia (el "Rey Sol"). Él y otros como él si son estado, pero nosotros no somos estado. Nosotros somos los que alimentamos al estado, es decir el menú del estado Trabajamos seis...