O pasado domingo, 4 de maio, máis dun cento de embarcacións (balsas, kayaks e piraguas) con varios tripulantes cada en súa, baixaron o río Ulla ata Padrón en protesta convocada novamente por plataformas veciñais e asociacións ecoloxistas contra o proxecto de macroplanta da celulosa Altri no concello lucense de Palas de Rei e unha mina de cobre a ceo aberto que é, polo de agora, a causa da máis sonora e evidente protesta cidadá provocada por unha mina tóxica que a Xunta quere reabrir a 30 quilómetros de Santiago, provocando vertidos contaminantes ao Ulla e este río, á súa vez, na ría de Muros-Noia que afectan ao peixe e o marisco presentes nesta e, polo tanto, a mariñeiros e mariscadores que viven dela.
Altri e a mina verten ou verterán se chegan a abrirse (a primeira en Palas) e reabrirse (a segunda, en Touro-O Pino). A macrocelulosa de Palas de Rei acadou como proxecto a segunda peor puntuación entre todos os proxectos presentados para a recuperación e transformación económica (Perte) feitos públicos polo Ministerio de Industria, cun investimento global de 1.092 millóns de euros. Segundo a entidade ecoloxista Ulloa Viva o proxecto foi desestimado porque non cumpría coas esixencias de ser un proxecto tractor a respecto do concurso de combustibles sólidos “e polo tanto non poder ser subvencionable”.
A mina de Touro foi explotada a ceo aberto entre o anos 1974 e 1987. Nunca fora restaurada e realizaba vertidos de augas acedas. Foi acusada da inxección de metais pesados ao sistema fluvial do Ulla e a ría de Arousa e tramita o proxecto de reapertura.
Máis non son estes os únicos nen os primeiros proxectos industrias (contaminantes) levados a cabo en Galicia. Por exemplo, a Central Térmica das Pontes, cuxa cheminea tiña unha altura de 356 metros e un diámetro de 36 (18 m. na súa cima). Esta central alimentábase con gas natural e carbón que sumaban unha potencia de 1.468 MW e un ciclo combinado de gas natural de 800 MW. Foi a compañía europea que ocupou a posición 17 (a primeira de España) entre as que emitían máis dióxido de carbono.
A provincia de Pontevedra ten tamén a súa eiva contaminante. Neste caso, a celulosa de Lourizán, proxectada en 1955 e inaugurada por Francisco Franco en setembro de 1963. A súa xunta directiva fora condenada por delicto ecolóxico por vertidos ambientais realizados á ría de Pontevedra ata 1994.
Nos 800 Bens de Interese Cultural (BIC) catalogados pola Xunta, ocupan o legado industrial unha pequena parte na que figuran, entre outros, o complexo de Sargadelos (Cervo, Lugo), o museo Massó de Bueu (Pontevedra), o funicular aéreo de Valga (Pontevedra) ou a fábrica de luz do río Mao, en Parada de Sil (Ourense). Nesta listaxe de “iconas paisaxísticas” tamén aspira a entrar a torre de refrixeración da Central Térmica das Pontes. Obviamente, non figuran aquí as citadas anteriormente.
