Unha vez que se recoñece a evidencia de que Galicia é a Comunidade máis dependente da pesca de toda a Unión Europea chama poderosamente a atención que a pesca e o marisqueo galego teñan tan pouca representatividade nas institucións europeas. Pola contra non se entende como é que se en Galicia habendo máis de tres mil bateas, que representa o 94% da produción de mexillón en España e sendo o segundo produtor de mexillón do mundo, despois de China, sexan consentidas as masivas importacións de mexillón chileno e doutros países.
Segundo a entidade adscrita á FAO, Globefish, que é a responsable de facilitar información sobre o comercio pesqueiro internacional “o mexillón chileno castiga ao galego nos mercados…” . Entón habería que preguntarse que habendo mexillón galego como é que non se limitan as importacións desta especie procedente de países non comunitarios? Por que o 60% do mexillón enlatado é foráneo, segundo datos da patronal conserveira, e algunhas empresas transformadoras utilizan mexillón chileno e comercialízano como galego?
Que medidas tería que adoptar a Consellería do Mar e o Consello Regulador, xa que a promoción da denominación de orixe protexida do mexillón galego aínda non exerceu un efecto positivo nos prezos deste molusco?. Por que a Unión Europea non limita as importacións de países non comunitarios a condición de que haxa suficiente molusco para cubrir as necesidades da poboación así como do sector conserveiro?
