“Claro de lúa para Ananda, a mellor voz galega da Radio en máis de 60 anos”. Antón Luaces

19 Abril 2025

Eran as seis da mañá deste venres santo, 18 de abril de 2025 e, nun piano que tocaba  Manuel Randulfe Jácome -pianista e compositor abeirado ao encoro dos Peares- no silenzo do mencer sereo dun Vigo vivo e constante, soaba o primeiro movemento da sonata “Claro de lúa”, de Beethoven. Foi un encargo moi especial que a locutora por excelencia da radio que faciamos en Galicia aló polos anos 70, Ananda Español Villar, fixera ao pianista para cando chegara o seu momento do adeus definitivo producido aos seus 96 anos após moitos de exercicio profesional en Radio Juventud de Galicia (A Coruña), en Radiocadena Española e RNE (tamén na Coruña). 

Daqueles anos 70 queda a lembranza inmorrente do programa “Galicia al alba” que Ananda Español e Manuel Jácome presentaban ao alimón desde as seis da mañá, de luns a venres. Velaí a explicación do porqué Randulfe interpretou no seu piano de Vigo a sonata “Claro de lúa” de Beethoven: Un breve ensoño para relembrar a unha amiga e compañeira -que tamén tocaba o piano, cantaba e declamaba coma poucos- que comezaba unha nova andaina no dial da radio celestial no que, ben seguro, compartirá experiencias radiofónicas con aquel outro excelente locutor e profesor da Estación Escola EFJ-11, Radio Juventud, compañeiro moitos anos nas noites de radio desde o edificio coruñés da Terraza.

Porque Ananda, mestra na dobraxe para a TVG de series coma “Dallas” ou “Falcon Crest”, entre outras moitas, daba o xoves santo o seu derradeiro “indicativo” de vida a carón dos seus fillos María e Paco.

Retirada oficialmente da banca, a radio, a docencia (no Conservatorio da Coruña) e a dobraxe, María Ananda Español Villar conservaba a voz, o dicir persoal que a identificaba e a perfecta dicción que daquela se esixía na radiodifusión española aos profesionais do medio, xunto a unha extraordinaria memoria que lle permitía lembrar os primeiros tempos da “súa” Radio Juventud da man de Quinito Tabernero na rúa Real, primeiro; na rúa Teresa Herrera despois e, finalmente, nos xardíns de Méndez Núñez, segundo andar do edificio da Terraza, onde a coñecín en febreiro de 1963 con, entre outros, Carlos Cortòn, José María Comesaña, Carmen Deus, Santiago Vilariño, Pachi Cristóbal, Maruchi Guzmán, Juan Guillín, Carlos Julio Beceiro, Pantaleón Bada, Pepín Couceiro, Jorge García Barros, etc.

Canta radio levas, Ananda!. E canta radio deixas nesta túa Galicia. Grazas polo teu exemplo e, sobre todo, por nos ensinar a amar con paixón o medio de comunicación por excelencia: a Radio ben feita.

Outros artigos

“O respecto cara aos servidores públicos” – José Manuel Pena

Un gobernante é un servidor público e como tal se merece o respecto necesario, con independencia do partido ao que pertenza ou teña a ideoloxía que teña. O que non pode ser é que o alcalde de Vilanova de Arousa, Gonzalo Durán, con máis de tres décadas no cargo como...

+

“Benvidos campións” – Antón Luaces

Chegaron ao aeroporto Adolfo Suárez de Madrid-Barajas. Era primeira hora da tarde do luns. Visitaron aos Reis de España no palacio da Zarzuela e  ao presidente do Goberno na Moncloa. A continuación, nun autobús descuberto, fixeron unha ruada por Madrid que rematou en...

+

“España, dos estrellas. Alberto Barciela

ESPAÑA, DOS ESTRELLAS Este país es imposible inventarlo. Ni Azcona con sus guiones, ni Berlanga con sus corrosivas estampas de lo cotidiano, ni Picasso con sus trazos fragmentados, ni Dalí con sus deformados dibujos, ni Valle con sus esperpentos, ni Carandell con sus...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“La estrella y el Mundial”. José Antonio Constenla

“La estrella y el Mundial”. José Antonio Constenla

Ha terminado el Mundial y uno tiene la sensación de haber asistido a uncampeonato extraordinario pese a quienes lo organizaban. Porque, mientrasmillones de personas seguían con pasión cada partido, la maquinaria del fútbolmundial parecía empeñada en recordarnos que el...

“O pano negro” – Lois Alcayde Dans

“O pano negro” – Lois Alcayde Dans

Supoño que, como lle ocorre a moita xente, cando abro o meu álbum familiar máis vello, as fotos en branco e negro teñen de paisaxe tanto o campo como a cidade. Ambos aparecen coa normalidade do mesmo paso do tempo. Nas imaxes, o escenario de fondo faise difícil de...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.