As excesivas importacións de peixes e mariscos sen control; o arcaico sistema de venda e comercialización de determinadas especies, principalmente dentro do sector da baixura; o pésimo funcionamento e a carencia de miras cara ao futuro dalgunhas organizacións pesqueiras, ancoradas no pasado, que ao único que se dedican é a reter cada máis porcentaxes (do monte maior) aos propios mariñeiros, para garantir os seus soldos, e que minguan considerablemente os xa de por si irrisorios ingresos que estes se poden levar a casa semanalmente, así como a falta de compromiso dunha Administración Pública ata o de agora permisiva e que actuaba a golpe de talón, dando a torto e a dereito axudas e subvencións a algúns armadores (aos de sempre), principalmente de empresas mixtas, e que non eran nin son garantías de estabilidade laboral para os mariñeiros que faenan nestas empresas; só son algunhas das secuelas que afectan ao sector pesqueiro do noso país.
Hai que ser realista e consecuente co que se di, por parte dalgúns responsables políticos e pesqueiros, cando se fala de calquera sector económico, pois o maior prexudicado sempre é o traballador e neste caso o elo da máis baixo da cadea do sector pesqueiro é o simple mariñeiro, como tripulante, e en menor medida o motorista, o contramestre, o capitán, o patrón ou o armador; cando estes están coa auga ao pescozo, como o estarán pasando os mariñeiros e as súas familias?
As diferentes administracións, autonómica, central e europea, deberían ter deseñadas unhas directrices claras para garantir o futuro do sector pesqueiro baseadas na produtividade e a sustentabilidade, nunca pensando en que cada certo tempo haxa que destinar inxentes cantidades económicas para subvencionar ao sector. Os verdadeiros profesionais pesqueiros o único que queren é poder traballar sen ter que depender das axudas económicas, agora hai que dar tempo ao tempo para ver se vai ser sempre do mesmo e o que vai pasar co sector pesqueiro do noso país.
