“Ao final quen paga?” – José Luis Calo

10 Febreiro 2025

A débeda pública está de moda estes días. Quen son os propietarios da débeda do Estado? Os estranxeiros teñen un 41% da
débeda, o BCE o 28%, os bancos o 13%, as aseguradoras o 7% e os fondos de investimento, os particulares e as administracións un 2%
cada un por separado. Ou sexa, a maioría “Hermanitos de la caridad”.

No terceiro Trimestre de 2024, a débeda pública de Galicia era de 12.154 millóns de euros. A controversia que temos estes días é: quita da débeda si, quita da débeda non. Temos que ter en conta que “para reducir o déficit fiscal utilízanse políticas monetarias, como a subida de impostos e a redución das pensións”. Está moi ben que as comunidades autónomas teñan menos endebedamento e que o Estado se faga cargo, pero, teriamos que facernos preguntas como, quen vai pagar esa quita de débeda? ou en que gasta parte do diñeiro o Goberno galego? Parte dese diñeiro vaise na “administración paralela” fundacións, consorcios, axencias, empresas e sociedades públicas. Esta é a sombra que rodea ao Partido Popular de Galicia (PPdeG) e no seu
momento ao Partido Socialista (PsdeG) e BNG cando gobernaron.

Cústanos millóns de euros ao ano ás arcas de todos os galegos. Xa en 2023 o Executivo autonómico achegou 1.361,8 millóns para financiar consorcios. Desde a Unión Europea, coas directivas de 2014, e o lexislador español, coa LCSP de 2017, tentáronse erradicar estas prácticas coa idea de evitar a desviación do diñeiro público, tratos de favor e calquera outro beneficio que se poida derivar do contrato público e que non atenda o obxecto e fins do mesmo. Aquí, o Consello de Contas critica que entes paralelos da Xunta Galicia fraccionan contratos para adxudicalos discrecionalmente. O ente
fiscalizador revela todo tipo de irregularidades, froito dunha mala planificación, nos procedementos de contratación de entidades como Turismo de Galicia, SOGAMA, IGAPE, ou Augas e Portos de Galicia, etc. O presidente da Xunta, Alfonso Rueda, é “irresponsable” en crear débeda pública a base de “chiringuitos”. Malgastando o noso diñeiro para aumentar o seu poder e do partido.

Pódese perdoar esa débeda, pero non a calquera prezo, hai que reformar a Administración e recortar ese gasto político. O cidadán é o que sofre o machadazo fiscal, que nos está afundindo a todos. As políticas públicas e gastos sociais, como a educación, a sanidade ou a dependencia están en mans das súas señorías.

José Luis Calo é coordinador de UCIN Galicia.

Outros artigos

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

La primera visita del Papa a España, algo más que un viaje pastoral, ya forma parte de la historia. Nuestro país está viviendo unos días extraordinarios, cargados de emoción, simbolismo y esperanza, que permanecerán durante mucho tiempo en la memoria colectiva de...

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

"El estado soy yo" (L'État, c'est moi) es una célebre frase atribuida al rey Luis XIV de Francia (el "Rey Sol"). Él y otros como él si son estado, pero nosotros no somos estado. Nosotros somos los que alimentamos al estado, es decir el menú del estado Trabajamos seis...