“El Rey, Sánchez, Mazón y Valencia” – Manuel Domínguez

04 Novembro 2024

A la vista de los hechos pudiéramos pensar que poner en la misma comitiva, al rey junto a los presidentes pudiera ser un error.

Sabiendo de antemano, que un pueblo que ha perdido más de 200 vidas, sin hogar, abandonado de la mano de dios, no serían recibidos en loor de aplausos y vítores.

Vista así las cosas nos podríamos preguntar el porqué de tamaño error.

Así a simple vista, pudiera ser un error, pero si lo analizamos en profundidad, no, es un trabajo sibilino.

Hay un sector en el gobierno, en la política que trata de dañar la imagen de la monarquía.

Alguna prensa extranjera ha publicado grandes titulares, Los reyes de España, insultados, rechazados por el pueblo.

Lo cual es una soberana mentira, El presidente Sánchez y Mazón presidente valenciano, si han sido rechazados a insultos varios, entre ellos “hijos de fruta”.

Un coche de la comitiva, del presidente, como muestra la foto, totalmente dañado, ante ello, tanto Sánchez como Mazón abandonan el lugar, Felipe y Leticia quedan escuchando, abrazando a los damnificados.

No abandonan, por que un rey debe de estar, escuchar a su pueblo, son gritos de desesperación.

Los escoltas le ofrecieron salir de inmediato a los coches, pero se negó y se empeñó en intentar hablar con los vecinos de Paiporta que insultaban y atacaban a la comitiva de autoridades

Su Majestad el Rey Felipe VI ha movilizado al Servicio de Seguridad de la Casa de SM el Rey y a la Guardia Real para colaborar en las zonas afectadas. La Casa Real, en un comunicado urgente, informó que el Rey ha ordenado el despliegue de todos sus efectivos disponibles para apoyar las labores de rescate.

Pero para hacerlo efectivo se necesita el permiso del gobierno.

Su padre Juan Carlos, en 1981, acudió a la sede foral, en la que era su primera visita al País Vasco, y fue abucheado por los representantes de Herri Batasuna, allí lo soporto estoicamente.

El agua no se mezcla con el aceite, pues eso.

Outros artigos

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

La primera visita del Papa a España, algo más que un viaje pastoral, ya forma parte de la historia. Nuestro país está viviendo unos días extraordinarios, cargados de emoción, simbolismo y esperanza, que permanecerán durante mucho tiempo en la memoria colectiva de...

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

"El estado soy yo" (L'État, c'est moi) es una célebre frase atribuida al rey Luis XIV de Francia (el "Rey Sol"). Él y otros como él si son estado, pero nosotros no somos estado. Nosotros somos los que alimentamos al estado, es decir el menú del estado Trabajamos seis...