“Un prato de lentellas”. Luís Celeiro

12 Setembro 2024

Comían lentellas nunha fonte familiar, unha fonte grande rectangular pousada no medio
dunha mesa cadrada pequena. As lentellas estaban ben condimentadas, eran de calidade,
ricas en proteínas, minerais e hidratos de carbono. A avoa recordáballes aos comensais que
eran moi recomendables e que, polo que escoitara do seu avó, eran dos legumes máis
recomendados e usados na dieta das centurias romanas.
A vostede gústanlle as lentellas con chourizo e con vexetais? Se están ben preparadas,
parece que é do mellor que se pode comer. Son legumes tenros e dixírense con facilidade e
con gusto. Para empezar o día, un prato de lentellas, outro para a media mañá e un par
deles para o mediodía e para a cea, sen esquecer nunca a súa enorme riqueza nutritiva e
sen aburrirse delas.
Cando lle poñan lentellas, a calquera hora, pida froita para ter o reforzo conveniente de
vitamina C, laranxas, kiwis, figos, amorodos ou, mesmamente, mazás ou anacos de melón.
E, a ensalada de lentellas, que tal estará? Din os expertos e coñecedores que transitan polos
andares gastronómicos, que a ensalada de lentellas con pementos e arroz é un prato
completo, moi saboroso e saudable, económico e nutritivo.
En Galicia non se cultivan as lentellas. Aínda que hai terras dedicadas a esta legume en
Castela-A Mancha e Castela e León, a produción é insuficiente, converténdoa nun produto
de importación, como os garavanzos e as xudías. Como todo o que se refire á produción
agrícola.
Dende as altas cúspides gobernamentais freouse o desenvolvemento das tarefas agrícolas e
hortícolas en Galicia, e agora estamos obrigados a comer verzas de importación, patacas de
importación, trigo e millo de fóra, pementos, tomates e leitugas de onde digan os mercados.
O nabo de Lugo, no seu día, de onde virá?
En nome e por mor da globalización, os mozos e mozas de Galicia teñen que emigrar para
procurar un prato de lentellas para os venres. E para o luns, outra vez lentellas, “se queres
cómelas e se non déixalas”. Parece que vivimos nun mundo ao revés ou que estamos no
regreso ao pasado. India, Canadá, Australia, Turquía e Estados Unidos son os países con
máis produción de lentellas. A bo seguro que teñan un prato delas para cada día.
E aquí, en Galicia, onde vai a agricultura e onde estarán aqueles milleiros de pequenos
agricultores? De Norte a Sur e de Este a Oeste non se ven terras de cultivo, non hai hortas,
non hai searas de centeo, non hai millo nin quen o coma. Non queda nada, nin lobos para
protexer. Apoderase desta terra a escuridade continuada e de seguir así, para esta noite
alongada, non fai falta máis nada.

Outros artigos

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

La primera visita del Papa a España, algo más que un viaje pastoral, ya forma parte de la historia. Nuestro país está viviendo unos días extraordinarios, cargados de emoción, simbolismo y esperanza, que permanecerán durante mucho tiempo en la memoria colectiva de...

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

"El estado soy yo" (L'État, c'est moi) es una célebre frase atribuida al rey Luis XIV de Francia (el "Rey Sol"). Él y otros como él si son estado, pero nosotros no somos estado. Nosotros somos los que alimentamos al estado, es decir el menú del estado Trabajamos seis...