“Un póquer de ases para un Rei: moito que contar”. Antón Luaces

20 Setembro 2024

Este venres, 20 de setembro, souben -ao igual que moitos dos lectores deste xornal barbanzano- da presentación no Porto do Son do libro “Moito que contar”, da autoría do que, sen dúbida, foi o mellor redactor deportivo dunha emisora de radio galega: Moncho Viña (Ramón Viña Varela) á fronte do equipo, secundado por Alfonso Hermida, Carlos Alberto Sánchez Pontón, José Antonio Fraga, Adrián Viña Menéndez e os compañeiros das emisoras de RNE en Galicia. Porque falamos, obviamente, de Radio Nacional de España en Galicia e, especialmente, dunha materia -a deportiva- que ten carta de natureza nesta cadea de emisoras: Enrique Mariñas Romero, Matías Prats, Joaquín Ramos, Juan Manuel Gozalo e tantos outros España adiante.

Publicado por Baia Edicións, “Moito que contar” relata en 279 páxinas unha fermosa historia do deporte rei, o fútbol, e particulariza -sen deixar pola banda outros deportes e clubes- na do Real Club Deportivo da Coruña e os seus avatares dende a súa orixe á intrahistoria do club, pasando polas reviravoltas do estadio de Riazor, os adestradores, directivas e presidentes destas -que os houbo e cuxa referencia no libro explica moitas das cousas que no seu día se silenciaron por prudencia, por presións, por non causar dano á entidade?- a estrelas que de aquí saíron e que aquí  viñeron, os seareiros (os Riazor Blues incluídos), os ascensos e descensos, a etapa internacional do Depor (Moncho Viña, que tiña medo ao avión e rematou con moitas millas acumuladas nas páxinas dos seus pasaportes) contou e cantou as excelencias daquelas temporadas de ensoñación nas ondas da radio pública (RNE e REE e, anteriormente, en Radio Juventud de Galicia e Radiocadena Española) e as que pasaron envoltas en mantos de néboa e bágoas porque na coruñesa fonte de Catro Camiños pouco ou nada había que celebrar. 

“Moio que contar” relembra o “sentidiño” e as “bandas” de Arsenio, o ser ou non ser de Lendoiro, as “navegacións” do equipo pola Segunda División da Liga española e o Centenariazo, Djukic, Bebeto, Djalminha, Donato, Silva nun cento de historias que Moncho Viña recompila coa inestimable colaboración dos xa citados Alfonso Hermida e Adrián Viña, e a supervisión lingüística do catedrático e escritor Henrique Rabuñal. Un libro que se deixa ler dun tirón porque está escrito para que o lector/lectora se introduza na historia do club de fútbol galego máis laureado a día de hoxe que milita actualmente na Segunda División após ter pasado o calvario do fútbol de Primeira Federación.

Outros artigos

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

La primera visita del Papa a España, algo más que un viaje pastoral, ya forma parte de la historia. Nuestro país está viviendo unos días extraordinarios, cargados de emoción, simbolismo y esperanza, que permanecerán durante mucho tiempo en la memoria colectiva de...

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

"El estado soy yo" (L'État, c'est moi) es una célebre frase atribuida al rey Luis XIV de Francia (el "Rey Sol"). Él y otros como él si son estado, pero nosotros no somos estado. Nosotros somos los que alimentamos al estado, es decir el menú del estado Trabajamos seis...