“Escarabote: un nome, un recoñecemento e unha estrada ao peirao”. Antón Luaces

25 Setembro 2024

Parte da veciñanza de Escarabote rexeita a pretensión do goberno municipal de Boiro de mudar o nome de Carretera do Muelle polo de rúa do Padre Joseba, que fai referencia ao sacerdote de Stella Maris que tanto axudou aos mariñeiros galegos moitos deles de Lampón, Escarabote, e as demáis parroquias boirenses sempre vinculadas á pesca marítima e, anos atrás, á pesqueira do bacallao en augas de Terranova, en cuxo territorio de San Xoán os habitantes deste pequeno núcleo canadiano falaban o galego arousàn coa mesma facilidade que o facían en francés e mesmo en inglés.

 Carretera do Muelle non é outra cousa que un castrapo que mistura o galego (do) e o castelán (carretera e muelle). Incorrecto plenamente. Tanto como  cando, nos anos 60 do século pasado, denominabamos a Escarabote “Ciudad de los Muchachos” pola moita  cativería que daquela había na parroquia pola que obrigadamente tiñas que pasar no desprazamento de Ribeira a Santiago e viceversa. Era tamén daquela Escarabote, unha especie de Arco da Vella polas moitas cores que lucían as casas que se apiñaban a unha e outra banda da estrada provincial que tantas veces nos serviu neses desprazamentos obrigados á hoxe capital de Galicia para actos tan cotiàns coma ir a un especialista médico, a comisaría de policía para facer o DNI, unha óptica, un instituto, á universidade ou realizar unha compra que non se podía levar a cabo en Ribeira, A Pobra ou no mesmo Boiro. 

Pois o mesmo acontece agora coa Carretera do Muelle que medio milleiro de cidadáns de Boiro reivindicarán cunha concentración a realizar contra o proxecto do goberno municipal que defende a proposta dar o nome do padre Joseba (que tanto axudou aos mariñeiros en San Xoán de Terranova) finado anos atrás, a un treito da vía entre Lampón  e Escarabote que conduce precísamente ao peirao polo que tantas veces pasaron eses mesmos mariñeiros aos que o padre Joseba prestaba auxilio en momentos pouco doados para a estadía deles nas frías terras daquelas illas  canadianas.

Coñecín a Joseba. Coñezo a moitos mariñeiros boirenses que tiveron contacto con el en Saint Johns. Sei do agradecemento que teñen ao seu labor -neste caso non  pastoral, senón de axuda- para embarcar ou manteren contacto coas súas familias de Galicia. E sei da súa entrega a todo canto significaba o eido pesqueiro. E coido que debe ser moi importante que se manteña o nome de Carretera do Muelle en troques do que a asociación AETINAPE saudou con ledicia porque os titulados náutico pesqueiros coñecen ben de que se fala cando se menciona o nome do padre Joseba.  Este deixaría a súa bicicleta en calquera recuncho de Escarabote con tal de botar unha man a un mariñeiro que a precisara, pero non hai correspondencia en Escarabote a esa entrega que os pescadores de bacallao boirenses consideraran altamente e apoiaron cando o concello de Boiro acordou adicar a Joseba unha das rúas do municipio para honrar a memoria dun home que se entregou a Deus e aos mariñeiros nun servizo sen horario fixo e taxado para os profesionais do mar.

Pesa máis a Carretera do Muelle?. Vostedes mesmos teñen a resposta.

Outros artigos

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

La primera visita del Papa a España, algo más que un viaje pastoral, ya forma parte de la historia. Nuestro país está viviendo unos días extraordinarios, cargados de emoción, simbolismo y esperanza, que permanecerán durante mucho tiempo en la memoria colectiva de...

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

"El estado soy yo" (L'État, c'est moi) es una célebre frase atribuida al rey Luis XIV de Francia (el "Rey Sol"). Él y otros como él si son estado, pero nosotros no somos estado. Nosotros somos los que alimentamos al estado, es decir el menú del estado Trabajamos seis...